ظرفیت مجالس حسینی در جهت حفظ عقلانیت دینی و بایسته‌های آن

عقل مدرن با قدرت و هژمونی خود سعی بر اسطوره‌خوانی هرگونه فکری غیر خود دارد و زندگی را ترسیم می‌کند که تنها زندگی مادی را در نظر می‌گیرد. سبک زندگی را به نحوی تنظیم می‌کند که جایی برای حیات معنوی نمی‌گذارد. در این میانه تفکر شیعی با پیروی از امامان خود و پیوند قلوب با مظاهر خرد افق جدیدی را می‌گشاید که به تعبیر حافظ بین ذوق حضور و نظم امور جمع می‌نماید. در این اندیشه ابعاد مختلف انسان به نحو جمع مشاهده می‌شود. بدون استفاده درست از ظرفیت‌های معنوی برای عبور از تنگنای جهان مدرن و تنگنای گذرگاه عافیت در این دوره، امکان‌پذیر نیست. این مقاله در جهت تبیین ظرفیت‌های هیئات دینی و بایسته‌های آن می‌باشد. روش اسنادی و بیشتر تجربه زیسته نویسنده است.