هیات، دین و نهاد اجتماعیِ مدرسه

پیوند هیات با مدرسه و دانش‌آموز می‌تواند در جهت اعتلا، تبلیغ، تحکیم و تعلیم بسیاری از شعائر و مظاهر اعم از دینی و ملی و هویتی و عقیدتی مفید فایده باشد. مقصود در گردآوری این پژوهش که به روش (مصاحبه، پرسشنامه و تحقیق عمومی) به رشته تحریر در آمده است، پرداختن به مسائل چرایی، چگونگی، بایدها، نبایدها، اهداف و ثمرات تشکیل هیئات مذهبی، در نهاد اجتماعی مدرسه است. به لحاظ کارکردشناسی از آنجایی که هیات مذهبی در مدرسه جنبه تعلیمی و تفریحی داشته و توانایی جهت‌دهی مناسب و کنترل هیجانات دانش‌آموزان و در ترویج سنن دینی و ملی و نیز هویت بخشی و الگوسازی کارآمد است و از دید کیفیت برگزاری ظرفیت سازمان‌دهی و اجرایی کردن برنامه‌هایی نظیر سخنرانی‌های اعتقادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و تحلیلی با توجه به ادراک و اقتضائات سنی دانش‌آموزان و همچنین ارائه برنامه‌های مدایح و مراثی، یادواره‌های شهداء دانش‌آموزی، برگزاری کلاس‌های مختلف مهارت‌آموزی، اخلاق و مشاوره؛ برپایی نمایشگاه‌های متنوع عمومی، ایجاد کرسی‌های آزاداندیشی و تریبون آزاد را دارا می‌باشد؛ وجوب حضور و نقش هیات در مدرسه ضرورت پیدا می‌کند، اما در خلال فعالیت‌های هیئات مدرسه‌ای عمده مسائلی که باید بدان پرداخته و اقداماتی که نباید صورت پذیرد از این قسم‌اند: باید در تضاد تحصیل نبوده و تک‌رو نباشد، انتقادپذیر باشد، یکنواخت نبوده و نیاز زمان را پر کند، کانون جهاد تبیین بوده و برنامه مدار باشد؛ در این صورت است که می‌توان به اهداف کلی و آرمان کلان همچون: افزایش محبت و معرفت و زنده نگه‌داشتن ابعاد سیره و رفتار معصومین(ع)، اعتلای حقیقت، کشف و شکوفایی استعدادها و قرایح، ایجاد نشاط، ترویج روحیه‌های استکبارستیزی، بیداری اسلامی، بصیرت افزایی در ذهنیت و موجودیت دانش‌آموزان دست پیدا کرد و هیات مدرسه‌ای دانش‌آموزی را به‌عنوان الگویی نمونه در جهت دست‌یابی به اهداف و چشم‌اندازهای بلندمدت مذهبی و ملی و انقلابی معرفی نمود.