ارتباط خانواده و هیات در پرتو خوانش جدید از خانواده

معارف تربیتی اسلام معطوف به اجتماع است آن سان که رشد و تعالی انسان را در بستر جامعه تحقق می یابد. از این رو در تعالیم اسلام، انزوا و گوشه گزینی مذموم و در مقابل، حضور در اجتماع و تعامل سالم با دیگران مطلوب و ممدوح است. نهاد خانواده در کنار نهاد هیئت (تجمع مذهبی ویژه) دو نهاد موثر در زمینه پیشبرد اهداف تربیتی اسلامی مورد توجه است. نوشتار پیش رو که با روش توصیفی – تحلیلی فراهم آمده می کوشد تا ارتباط این دو نهاد را در پرتو خوانش نوین از خانواده به بحث نشیند. نوشتار حاضر - ضمن تحفظ بر تعریف رایج خانواده- تعریف جدید از خانواده را پیشنهاد می نماید. در تعریف پیشنهادی، مومنان با یکدیگر برادر و اهل بیت : پدران آسمانی آن‌ها و نیز هیئات به نوعی حرم اهل بیت : محسوب می‌شود. بر اساس این تلقی، ارتباطات اعضای یک خانواده تعالی یافته و ضمن عبور از قالب محدود ارتباطات نسبی و سببی، به گونه‌ای از روابط عمیق ولایی و رحمانی تعالی می‌یابد. در پرتو این خوانش جدید، زمینه‌های نوین و موثر تعامل مومنان و هیات‌های مذهبی فراهم شده و ضمن هم افزایی با آن زمینه، رشد عمیق و متعالی آحاد جامعه ایمانی فراهم می گردد. نتیجه این پژوهش در حوزه آسیب شناسی هیئات و آیین های مذهبی کاربرد دارد. همچنان که در عرصه برنامه ریزی فرهنگی سودمند است.