بررسی تطبیقی ممنوعیت عزاداری در دوره رضاخان و صدام حسین و واکنش‌های مردمی به آن

این پژوهش به بررسی و مقایسه تطبیقی سیاست‌های ممنوعیت عزاداری در دوره رضاخان و صدام‌حسین و واکنش‌های مردمی به این سرکوب‌ها می‌پردازد. هدف پژوهش، تحلیل چگونگی تاثیر سیاست‌های حکومت‌ها بر مراسم عزاداری و شناسایی راهبردهای مقاومت فرهنگی مردمی است. روش تحقیق ترکیبی بوده و شامل مطالعه اسنادی برای گردآوری داده‌های تاریخی و تحلیل مضمون برای استخراج مضامین اصلی از روایت‌های شفاهی و مستندات و مصاحبه‌های صورت‌گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو حکومت با استفاده از روش‌های تدریجی و سرکوب مستقیم، تلاش کردند مراسم عزاداری را به‌عنوان ابزاری برای تضعیف هویت مذهبی محدود کنند. در مقابل، مردم با اتخاذ راهبردهای حفاظتی، خلاقانه و ایجاد همبستگی اجتماعی به مقاومت پرداختند. هم‌چنین این پژوهش بر اهمیت مقاومت فرهنگی در حفظ هویت دینی تاکید دارد و پیشنهاد می‌دهد مستندسازی تاریخ شفاهی و تدوین راهبردهای حفظ هویت مذهبی در شرایط بحرانی بیشتر مورد توجه قرار گیرد.