بررسی نقش هیات مذهبی در حل مسائل اجتماعی

مقاله‌ی پیش رو به بررسی نقش هیات در حل مسائل اجتماعی می‌پردازد. روش پژوهش کیفی است و از روش تحلیلی نظریه‌پردازی داده‌بنیاد برای انجام عملیات تحقیق استفاده شده است. پرسش اصلی آن است که کدام الگوی نظری نقش هیات در حل مسائل اجتماعی را تبیین می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد الگوی پیشنهادی شامل چندین مقوله‌ی عمده به این شرح است: متعین‌های قدرتمندان و هیات، مشکلات درون‌بخشی هیات، ساختار هیات امناهای هیئات، مشکلات دولت‌ها در حل مسائل اجتماعی، رشد فردگرایی و ایدئولوژی سرمایه‌دارانه به‌عنوان شرایط علّی در نظر گرفته شده‌اند. خلا معنویت در دنیا، «زیرساخت‌های فرهنگی نامناسب کشور» به‌عنوان شرایط زمینه‌ای مساعد برای توسعه هیات در مواجهه با مسائل اجتماعی مطرح‌اند. آموزش مداحان و متولیان هیات با رویکردهای مداخلات محله‌محور به‌عنوان ظرفیت‌سازی و مدیریت جمعی هیات براساس مشارکت از پایین به بالا به‌عنوان بسترسازی معرفی خواهد شد. هماهنگی سیاست‌های اجتماعی، داده‌های معتبر و وادار کردن قدرتمندان به‌عنوان پیامدهای مشارکت هیات در حل مسائل اجتماعی است و نقش آگاهی‌بخشی، انگیزه و امید، ضرورت اقدام به‌عنوان راهبرد-کنش (تعاملات و کنش‌ها) هیات برای حل مسائل اجتماعی در نظر گرفته شده است.