ارائه الگوهایی برای سرمایه‌گذاری مستقیم توسط صندوق توسعه ملی در بنگاه‌های اقتصادی و طرح‌های زیربنایی کشور

امروزه صندوق‌های ثروت ملی در کشورهای دارای ذخایر نفت و گاز، با ایفای نقش‌های تثبیتی و صیانتی در کنار نقش توسعه‌ای، سهم قابل‌توجهی در مدیریت شوک‌های اقتصادی ناشی از نوسان درآمدهای ارزی، صیانت از ثروت‌های بین نسلی و توسعه سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی ایفا می‌کنند. صندوق‌ توسعه ملی ایران نیز می‌تواند با برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌های تثبیتی و صیانتی، زمینه را برای سرمایه‌گذاری در بنگاه‌های اقتصادی و پروژه‌های عمرانی و زیربنایی فراهم نماید. هدف این پژوهش ارائه الگوهایی برای توسعه سرمایه‌گذاری مستقیم توسط صندوق توسعه ملی در بنگاه‌ها و طرح‌های اقتصادی با تاکید بر مدل سرمایه‌گذاری غیرمداخله‌ای و بنگاه‌سازی به جای ترویج بنگاه‌داری است. برای این منظور ابتدا عملکرد صندوق توسعه ملی ایران از بدو تاسیس تاکنون (تاکید صرف بر تسهیلات‌دهی) به روش کتابخانه‌ای و سندکاوی مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه نیز چندین الگوی موفق مدیریت صندوق ثروت ملی در کشورهای مختلف (بویژه کشورهای حوزه خلیج فارس) با استفاده از روش‌های کتابخانه‌ای و مداقه در اسناد، مدارک، گزارش‌ها و ... بررسی شدند تا از این گذار بتوان ضمن استفاده از رویکرد مقایسه تطبیقی، راه‌کارهای بهینه‌ای پیشنهاد نمود. این مطالعه، روش‌های سرمایه‌گذاری غیرمداخله‌ای را در دو بخش واحدهای اقتصادی و پروژه‌های زیربنایی بررسی نموده است. نتایج نشان می‌دهد با حرکت به سمت مدل‌های سرمایه‌گذاری غیرمداخله‌ای و فاصله‌گیری از تسهیلات‌دهی، می‌توان در راستای توسعه پایدار قدم برداشت. در بخش سرمایه‌گذاری در بنگاه‌های اقتصادی، مدل‌های سرمایه‌گذاری خصوصی و خطرپذیر و در بخش پروژه‌های زیربنایی مدل موسوم به i-hope متناسب با پروژه‌های نفت و گاز تبیین شد. در نهایت نظام تامین مالی ساختاریافته به عنوان راهکاری مدرن برای مشارکت صندوق در تامین مالی بنگاه‌های اقتصادی با ظرفیت رشد و پروژه‌های زیربنایی کشور تشریح گردید.