تامّلاتی در تالیف سیاست خارجی حِکمی-تمدنی در اندیشه سیاسی حضرت آیتالله خامنهای(مدظله العالی)
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
زارعی مجتبی
|
|
منبع
|
مطالعات راهبردي انقلاب اسلامي - 1402 - دوره : 1 - شماره : 1 - صفحه:113 -142
|
|
چکیده
|
اندیشهی سیاسی آیتالله العظمی خامنهای(مدظله العالی) ناظر بر اتخاذ دیدگاهی حداکثری و بیشینه در باب «انسان» و «سیاست» است. ایشان، انسان را برخوردار از دو سنخ کرامت «ذاتی» و «اکتسابی» میدانند. کرامت ذاتی، همان شانی است که انسان به واسطهی منشاء الهیاش از آن برخوردار است و کرامت اکتسابی نیز ناظر بر تمامی آن ظرفیتهای وجودیای است که در اثر اهتمام انسان در جهان، متحقق میشوند. در نظر ایشان، اهتمام هر گونه سیاستی میبایست علاوه بر تضمّن رعایت کرامت ذاتی انسان، زمینهها را نیز برای تحقق ظرفیتهای وجودی او(یا همان کرامت اکتسابی) مهیا کند. دیالکتیک ظریفی که میان این دو نوع از کرامت برقرار میشود، راهبر «سیاست» در اندیشهی سیاسی ایشان است. آیتالله خامنهای سیاست را از منظر وجودشناسی اسلامی نگریسته و سیاست و اسلام در اندیشهی ایشان، به هم تافتهاند و از این رو، به نظر میرسد رویدادها و اعمال در این اندیشه به نوعی انطباق یافته با استلزامات نظری و عملی اسلام است، بنا بر این اندیشهی سیاسی، میتوان طرح نظریهای ذیل عنوان سیاست خارجی حکمی-تمدنی را در حوزهی سیاست خارجی در انداخت. سیاست خارجی حکمی-تمدنی ناظر بر آن سیاست خارجیای است که مبانی نظری و عملیاش هم هنگام، الزامات حکمت اسلامی و «تمدن نوین اسلامی»(آنگونه که در اندیشهی آیتالله خامنهای(مدظله العالی) مطرح شده است) را مرعی میدارند. همچنان که اندیشهی سیاسی آیتالله خامنهای(مدظله العالی) وجودشناسانه است، نظریهی سیاست خارجی حکمی-تمدنی نیز که برگرفته از اندیشهی سیاسی ایشان است، فحوایی وجودشناسانه و همچنین فطرتگرایانه خواهد داشت.
|
|
کلیدواژه
|
اندیشهی سیاسی آیتالله خامنهای؛ آرمان گرایی؛ واقعگرایی؛ سیاست خارجی حکمی-تمدنی
|
|
آدرس
|
دانشگاه تربیت مدرس, گروه علوم سیاسی, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|