سیاست خارجی هند در قبال غرب آسیا با تاکید بر کشورهای ایران و اسرائیل

موفقیت در پیشبرد سریع توسعه به همراه عمل گرایی اقتصادی  باعث شده تا هند اولا به یکی از پویاترین کشورها در اقتصاد جهانی تبدیل شود و ثانیا به عنوان یک کانون نوظهور ثروت و قدرت در جهان تلقی بشود. الزام توسعه اقتصادی این کشور از یک طرف و دگرگونی های گسترده در نظام بین الملل، جهت گیری جدید را به سیاست خارجی این کشور در خاورمیانه و در قبال اسرائیل و ایران تحمیل کرده است. در این مقاله به دلایل تغییر سیاست خاورمیانه ای هند از سیاستی که در عصر جنگ سرد در پرتو اصل عدم تعهد تعریف می شد به سیاستی که بر اساس ضرورت های جدید منافع ملی هند بازتعریف شده متمرکزیم. بنابراین با توجه به مقدمات فوق، سوال اصلی مقاله اینگونه مطرح می شود که با توجه به گزینه های پیش روی هند، سیاست خارجی هند در قبال اسرائیل و ایران با چه تغییراتی همراه شده است؟ فرضیه مقاله با استفاده از تئوری موازنه منافع بدین گونه است که  سیاست خارجی هند در حوزه خاورمیانه از سیاستی ایدئولوژیک و جهان سوم گرایانه که بر اصول عدم تعهد مبتنی بوده است به سیاست تعهدات چندگانه و چند جانبه مبتنی بر ضرورت های دسترسی به منابع انرژی های نفت و گاز، بازارها، تسلیحات نظامی است. مقاله حاضر براساس روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع مجازی، نشریات تخصصی نوشته شده است و از لحاظ قلمرو موضوعی این مقاله سیاست هند را در قبال  کشورهای ایران و اسرائیل  تا سال 2023 میلادی بررسی می ‌کند.

india's foreign policy towards west asia with emphasis on iran and israel

success in the rapid advancement of development along with economic pragmatism has caused india to become one of the most dynamic countries in the world economy and secondly to be considered as an emerging center of wealth and power in the world. on the one hand, the economic development requirement of this country and extensive transformations in the international system have imposed a new direction on the foreign policy of this country in the middle east and towards israel and iran. in this article, we focus on the reasons for changing india's middle east policy from a policy that was defined in the light of the principle of non-alignment in the cold war era to a policy that was redefined based on the new needs of india's national interests. therefore, according to the above premises, the main question of the article is raised as follows: what changes have been made in india's foreign policy towards israel and iran, considering the options facing india? the hypothesis of the article, using the theory of balance of interests, is that the foreign policy of india in the middle east has changed from an ideological and third-world policy based on the principles of non-commitment to a policy of multiple and multilateral commitments based on the necessity of access to oil and energy resources. and gas, markets, and military weapons.  this article is written based on the descriptive-analytical method and uses virtual sources, specialized publications, and in terms of the subject area of this article, it examines india's policy towards the countries of iran and israel until 2023.