واکاوی تاثیرات معامله قرن بر نظم امنیتی خاورمیانه

دولت ترامپ وعده داده است تا با اجرای ابتکاری جدید با عنوان معامله قرن به منازعه فلسطین اسراییل در منطقه آسیای غربی پایان دهد. پس از آنکه اعلام رسمی مفاد این طرح تا به امروز چندین بار به تعویق افتاده است اما ناظران سیاسی برخی از مفاد آن را پیش‌بینی کرده‌اند. بنا بر این پیش‌بینی‌ها، این طرح صلح با هدف تسلط هر چه بیشتر اسراییل بر کرانه باختری و نادیده گرفتن حق بازگشت آوارگان فلسطینی و تشکیل دولت فلسطینی تهیه شده است. با این پیش‌فرض، پرسش اصلی این است که تا چه اندازه اجرای احتمالی طرح سازش معامله قرن می‌تواند نظم امنیتی در خاورمیانه را به خطر بیندازد؟ بر اساس شواهد موجود، فرضیه این است بنظر می‌رسد در صورت اجرایدولت ترامپ وعده داده است تا با اجرای ابتکاری جدید با عنوان معامله قرن به منازعه فلسطین اسراییل در منطقه آسیای غربی پایان دهد. پس از آنکه اعلام رسمی مفاد این طرح تا به امروز چندین بار به تعویق افتاده است اما ناظران سیاسی برخی از مفاد آن را پیش‌بینی کرده‌اند. بنا بر این پیش‌بینی‌ها، این طرح صلح با هدف تسلط هر چه بیشتر اسراییل بر کرانه باختری و نادیده گرفتن حق بازگشت آوارگان فلسطینی و تشکیل دولت فلسطینی تهیه شده است. با این پیش‌فرض، پرسش اصلی این است که تا چه اندازه اجرای احتمالی طرح سازش معامله قرن می‌تواند نظم امنیتی در خاورمیانه را به خطر بیندازد؟ بر اساس شواهد موجود، فرضیه این است بنظر می‌رسد در صورت اجرای طرح معامله قرن، عربستان، اردن، مصر و کشورهای حاشیه خلیج فارس توجیه کافی برای ایجاد و گسترش رابطه با اسراییل پیدا کنند و در نتیجه کشورهای محور مقاومت بخصوص ایران و سوریه به مثابه بازیگران مخالف صلح شناسانده شوند و در نتیجه فضای لازم برای ایجاد رقابت شدید بین کشورهای اسلامی در خاورمیانه مهیا شود. در چنین شرایطی امنیت منطقه‌ای با خطری بی‌سابقه روبرو خواهد شد چرا که امکان همکاری اعراب و اسراییل علیه محور مقاومت بیش از پیش بوجود می‌آید. در این پژوهش از معیار «نوع محیط امنیتی» ریچارد لیتل بهره گرفته شده است تا موازنه قوای نامتقارن حاصل از اجرای طرح معامله قرن از طریق آن توضیح داده شود.طرح معامله قرن، عربستان، اردن، مصر و کشورهای حاشیه خلیج فارس توجیه کافی برای ایجاد و گسترش رابطه با اسراییل پیدا کنند و در نتیجه کشورهای محور مقاومت بخصوص ایران و سوریه به مثابه بازیگران مخالف صلح شناسانده شوند و در نتیجه فضای لازم برای ایجاد رقابت شدید بین کشورهای اسلامی در خاورمیانه مهیا شود. در چنین شرایطی امنیت منطقه‌ای با خطری بی‌سابقه روبرو خواهد شد چرا که امکان همکاری اعراب و اسراییل علیه محور مقاومت بیش از پیش بوجود می‌آید. در این پژوهش از معیار «نوع محیط امنیتی» ریچارد لیتل بهره گرفته شده است تا موازنه قوای نامتقارن حاصل از اجرای طرح معامله قرن از طریق آن توضیح داده شود.

analyzing the effects of the deal of the century on the security order of the middle east

donald trump's government administration has promised to finish the palestinian-israeli conflict in the west asian region by implementing a new initiative named the deal of the century. by this deal, israel will dominate the west bank as much as possible and ignore the return rights of palestinian refugees and the formation of a palestinian state. the main question of this research is as follows:“to what extent is the implementation of the deal of the century which can endanger the security order in the middle east?” based on the available evidence, the hypothesis is that if the deal of the century is implemented, saudi arabia, jordan, egypt, and the persian gulf countries will find sufficient justification for normalizing their relations with israel. meanwhile, the resistance therefore, regional security will face an unprecedented risk because the possibility of arab and israeli cooperation against the resistance axis will grow more than ever. if some of its provisions are implemented unilaterally, it will only increase tensions in the middle east. the authors have used the model of resolving territorial disputes to analyze the probability of this project's success, using analytical and descriptive methods. in this research, richard little's security environment concept has been used to explain the balance of asymmetric forces resulting from the implementation of the deal of the century.