بررسی آزمایشگاهی دستیابی به بتن فوق توانمند بدون بکارگیری بخار آب

با توجه به توسعه صنعت ساختمان و نیاز به ساخت سازه هایی با ارتفاع بلند و اهمیت زیاد، ساخت المانهایی با ابعاد کوچکتر و عمر مفید بیشتر، مهندسین را ملزم به ساخت بتن هایی با مقاومت بالاتر نموده است. مطالعات انجام شده در این راستا طی سالیان اخیر باعث پیشرفت چشمگیری در زمینه ی ارتقای مقاومت فشاری و کششی بتن ها داشته است که باعث ظهور بتن های فوق توانمند با مقاومت فشاری بالای 150 مگاپاسکال (1500 کیلوگرم بر سانتی متر مربع) شده است. یکی از با اهمیت ترین نکات این بتن ها میتوان به مقاومت در برابر عوامل مهاجم همچون یون کلرید و سیکلهای یخبندان اشاره نمود. در این تحقیق از الیاف میکرو فولادی، سیمان تیپ یک با رده ی مقاومتی 52.5 کیلوگرم بر سانتی متر مربع، ماسه سیلیسی، دوده سیلیس، فوق روانکننده بر پایه پلی کربکسیلات و آب استفاده شده است که در 5 طرح اختلاط مختلف مورد یررسی قرار گرفته است. عمل آوری نمونه ها یکسان و عمر بتن ها در 7 روز و 28 روز مورد بررسی قرار گرفته است. سپس آزمایشات مقاومت فشاری و کششی برزیلی از نمونه ها گرفته شد و نمونه ی بهینه مد نظر، مقاومت فشاری 154 و کششی 21 مگاپاسکال را نشان داد.

experimental investigation of ultra-high performance concrete without utilizing vapor

with the development of the construction industry and the necessity to build tall structures with high significance, constructing elements with smaller dimensions and longer service life has become essential. this has compelled engineers to create concrete with higher strength. studies conducted in this regard over the recent years have led to significant advancements in improving the compressive and tensile strength of concrete. this has resulted in the emergence of ultra-high-performance concrete with compressive strengths exceeding 150 megapascals (1500 kilograms per square centimeter). one of the most important aspects of this type of concrete is its resistance to aggressive agents such as chloride ions and freeze-thaw cycles.in this research, micro steel fibers, type i cement with a strength class of 52.5 kilograms per square centimeter, silica sand, silica fume, a polycarboxylate-based superplasticizer, and water were used. these were examined in five different mix designs. the curing of the samples was consistent, and the concrete's age was examined at 7 and 28 days. compressive and brazilian tensile strength tests were performed on the samples, and the optimal sample showed a compressive strength of 154 megapascals and a tensile strength of 21 megapascals.