اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان ناتوان حسی‌حرکتی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان ناتوان حسی‌حرکتی بود. پژوهش حاضر به شیوۀ آزمایشی از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی مشغول به تحصیل مقطع متوسطه در سال 1400 در مدارس استثنایی شهر اردبیل بود که تعداد 30 نفر به‌صورت نمونه‌گیری دردسترس، با شمارش تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. ابزارهای اندازه‌گیری شامل پرسش‌نامۀ استانداردشدۀ سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (فرم کوتاه 90 سوالی) بود. داده‌ها با  نرم‌افزار spss  نسخۀ 21 و با استفاده از تحلیل واریانس یک‌متغیره مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد که روش آموزش تنظیم هیجان بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی نسبت به مهارت حل مسئله، اثربخشی بیشتری دارد؛ بنابراین بین گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری وجود داشت (p<0.001). یافته‌ها نشان داد آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی تاثیر دارند؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود مسئولان آموزشی و پرورشی به نقش مهم عواطف و هیجانات و مهارت حل مسئله و هدایت مناسب آنها در برنامه‌ریزی‌های مرتبط با دانش‌آموزان بپردازند.

the effectiveness of training emotion regulation and problem solving skills on the social adjustment of sensory-motor disabled students

the aim of the present study was to determine the effectiveness of teaching emotion regulation and problem solving skills on the social adaptation of sensory-motor disabled students. the present research was conducted in an experimental way، pre-test، post-test with a control group. the statistical population included students with sensory-motor disabilities studying in secondary school in the year 1400 in the exceptional schools of ardabil city، 30 of them were randomly counted into three groups. the measurement tools included: standardized california social adjustmentquestionnaire (short form of 90 questions)، gross emotion regulation training program، and problem solving skills by the method of goldfried and desorilla. data were analyzed with spss version 21 software and using multivariate analysis of covariance test. the results showed that the emotion regulation training method (impact rate 0.93) is more effective onthe social adaptation of students with sensory-motor disabilities than problem solving skills (impact rate 0.45); the findings show that emotion regulation training and problem solving skills have an effect on the social adaptation of students with sensory-motor disabilities; it is suggested that educational officials pay attention to the important role of emotions and emotions and their appropriate guidance in planning related to students.