مقایسه تاثیر روش‌تدریس یادگیری مشارکتی (همیاری) و سخنرانی بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی به درس دین و زندگی

هدف پژوهش حاضر مقایسه میزان اثربخشی روش ‌تدریس یادگیری مشارکتی(همیاری) در مقایسه با روش سخنرانی، بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان به درس دین و زندگی است. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه می‌باشد. جامعه آماری پژوهش نیز شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان مه‌ولات است که از طریق روش نمونه در دسترس، تعداد 104 نفر از دانش‌آموزان دختر دبیرستان حضرت حجت شهرستان مه‌ولات انتخاب شدند و از این میان تعداد (26 نفر گروه آزمایش و 26 نفر گروه گواه) نمونه‌گیری شدند. ابزار گردآوری داده‌ها نیز پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر و ارزشیابی درس بعد از هر دو شیوه تدریس می‌باشد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارspss، آزمون‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج بیانگر آن است که تدریس دروس دین و زندگی به شیوه مشارکت گروهی، براساس تحلیل آماری، بر متغیر انگیزش و پیشرفت تحصیلی اثر معنی‌داری دارد. این تاثیر باعث افزایش معنادار متغیرهای انگیزش و پیشرفت تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. با توجه به مجذور اتا می‌توان گفت، 52.7 و 43.5 درصد از تفاوتی که در میانگین نمرات تعدیل شده پس‌آزمون متغیرهای انگیزش و پیشرفت تحصیلی در دو گروه کنترل و آزمایش وجود دارد، به وسیله روش تدریس مشارکت گروهی تبیین می‌شود. دروسی که براساس شیوه سخنرانی تدریس می‌شوند، در کاهش انگیزش و عدم پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان موثر هستند. در نتیجه دانش‌آموزان به یادگیری دروس علاقه چندانی نشان نمی‌دهند و دچار افت تحصیلی می‌شوند. ولی اگر معلم جهت تدریس از شیوه‌های نوین تدریس استفاده کند، نتایج پژوهش نشان‌دهنده ایجاد انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان است. از آنجایی که نیاز است در تدریس کتب دین و زندگی، شیوه‌های فعال تدریس ازجمله روش یادگیری مشارکتی (همیاری) مورد توجه قرار گیرد، پیشنهاد می‌شود، کلاس‌های ضمن خدمت برای فرهنگیان جهت فراگیری روش‌های نوین و فعال تدریس برگزار شود.

a comparative study of participatory learning technique (cooperation) and monologue method on the motivation and educational achievement in the course of religion and life

the purpose of the present research is to study the effectiveness of participatory learning techniques (cooperation) compared to monologue methods on the motivation and students’ educational achievement in the course of religion and life. the research method is semi-experimental using pre and post-test with a control group. the research statistical population consists of female students in the 2nd grade of high school in mah valāt. 104 students were chosen from hazrat hojjat high school using the convenience method, among whom an experimental group (26 members) and a control group (26 members) were chosen as the sample. data collection instruments were 2 questionnaires of pham and taylor academic performance scale and harter’s motivation scale as well as course assessment after each method of teaching. for data analysis, spss, multivariate analysis of covariance (mancova), and univariate analysis of covariance were used. the results indicate that based on statistical analysis, teaching the course of religion and life by a participatory method has a significant effect on the variables of students’ motivation and academic performance. this effect significantly increased variables of motivation and academic performance in the experimental group compared to the control group. with respect to eta coefficient, it can be said that 52.7% and 43.5% of the difference in the average of moderated scores after post testing the variables of motivation and academic performance in the experimental and control group is attributed to the participatory learning and teaching method. the courses that are taught based on monologue methods decrease the students’ motivation and their academic performance. as a result, they don’t show interest in learning and fail in education. however, the research results show that if teachers make use of new methods in their teaching, it leads to the improvement of students’ motivation and betterment of their academic performance. since it is required to adopt active teaching methods like participatory learning technique (cooperation) to teach the book of religion and life, it is recommended that some in-service-training classes be held for teachers to acquire new and active teaching methods in this regard.