اثربخشی برنامه‌های فرهنگی - هنری به‌مثابۀ امرخیر در تاب‌آوری بیماران ام‌اس (مطالعه موردی موسسه خیریۀ بقیه‌الله خمینی‌شهر)

بیماری ام‌اس، یکی از چالش‌های مهم در عرصه سلامت اجتماعی است. امروزه، شهر اصفهان با شیوع بالای ام‌اس و مشکلاتی همراه آن رو‌به‌رو است. راهکارهای تاب‌آوری از این بیماری مادام‌العمر می‌تواند از مشکلات بیماران ، خانواده‌ها و کادر درمانی بکاهد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل روایت زنان ام‌اس از برنامه‌های فرهنگی - هنری خیرین مدنی در موسسه خیریه بقیه‌الله خمینی‌شهر است. برای دستیابی به هدف مذکور، از روش تحلیل روایت استفاده شده است. داده‌های پژوهش نیز با مصاحبه روایی عمیق 17 نفر از زنان بیمار ام‌اس عضو موسسه خیریه بقیه‌الله خمینی‌شهر گردآوری و با مدل روایی کلاندین و کانلی تحلیل شده‌اند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار maxqda2018 تحلیل و بررسی شدند. یافته‌ها نشان داده‌اند آموزش مهارت‌های اجتماعی و هنری برای این زنان، حاوی دست آورد‌هایی از جمله  انگیزه و هدف در زندگی بوده و تغییرات مطلوب رفتاری مانند افزایش عزت نفس، امیدواری، شادی و توانایی مدیریت افکار به همراه داشته و آنان را از انزواگرایی به فعال‌شدن در جامعه تشویق کرده است. مشارکت بیماران در حین یا بعد از کلاس و کارگاه‌ها و برنامه‌های فرهنگی و هنری، گفت‌و‌گو‌های اجتماعی ایجاد کرده که حاوی اطلاعات درمانی و راهکاری است، همبستگی بالایی در این افراد شکل گرفته و انرژی مثبت دریافت‌شده به بهبود بیماری و ادامه روند درمان کمک کرده است.

the effectiveness of cultural-artistic programs as a benefit in the resilience of ms patients (a case study of baqiyatullah khomeini charitable institution, isfahan)

introduction and problem statement citizen participation in social welfare is one of the most important tools and components for strengthening cohesion and social capital in contemporary societies. social policymakers and planners, particularly in the fields of health and education, emphasize the importance of attracting support from philanthropists and grassroots organizations (ghaffari & habibpour, 2018:121). ensuring and guaranteeing health in various dimensions is an inherent duty of a desirable governance system and is a crucial indicator of human and social development. in recent years, sociologists, researchers, and social policymakers have shown significant interest in women's health issues, especially in the context of challenging diseases such as multiple sclerosis (ms).ms is a debilitating disease affecting young adults, impacting the quality of life, family, and work dimensions for those diagnosed. in iran, the prevalence of ms is estimated at 137.6 individuals per hundred thousand (almasi-hashiani et al., 2020), and iran, particularly isfahan, is considered a country and city with a high prevalence of ms in the middle east. ms patients seek various methods to cope with this disease, considering it as a manageable condition from a medical perspective (moghtaderi et al., 2023; taylor et al., 2007; vallis et al., 2016).relevant research can be categorized into five groups: therapeutic interventions, art therapy, social support, complementary alternative medicine, and the challenges of managing the disease. the theoretical foundation combines health-oriented approaches, goffman's theory and douglas's body management theory, the patient-as-expert approach, and the theories of social hope and internal resilience according to comper's model.the researcher aims to explore the perspectives of women with ms on the effectiveness of programs and workshops teaching social-cultural and artistic skills. the study seeks to answer questions such as: what is the perception of women with ms regarding the effectiveness of programs and workshops teaching social-cultural and artistic skills? can these programs contribute to the resilience and psychological readiness of patients for effective treatment continuation?