تحلیل درتسکی از معرفت: حافظ بستار

شکاکیت از دیرباز از چالش ‌برانگیزترین مباحث معرفت ‌شناسی بوده و یکی از راه‌های مقابله با آن نقض بستار است. درتسکی تحلیلی بازگشتی از معرفت ارایه می‌دهد که بستار را نقض کرده و به رفع شکاکیت می‌انجامد. البته رویکردهایی مانند بافتارگرایی، دگماتیسم یا نوموری‌گری معتقدند که می‌توان بستار را حفظ کرد و همچنان شکاک نبود. هدف از این نوشتار بررسی رویکردهای حافظ بستار یا نقد تحلیل درتسکی به مثابه تحلیل معرفت یا اشاره به معایب نقض بستار نیست، بلکه هدف آن است که نشان دهم برخلاف آنچه درتسکی و دیگران تاکنون تصور کرده‌اند، تحلیل بازگشتی مذکور لزوماً ناقض بستار نیست، بلکه خوانشی از بند بازگشتی وجود دارد که حافظ بستار است و همچنان شکاکیت را مسدود می‌کند. بنابراین ابتدا تحلیل بازگشتی درتسکی را به منظور مقایسه با تعبیر پیشنهادی بررسی کرده و نشان می‌دهم که تفسیر پیشنهادی حافظ بستار است، ولی همچنان تهدید برخی از استدلال‌های شکاکانه را برطرف می‌کند. 

dretske's analysis of knowledge: closure preserved

hypothetical logic has a special place in the tradition of avicennan logic. in this tradition, various opinions have been presented about the conditions of the truth of hypotheticalsentences and the conditions of syllogisms with hypothetical premises. one of the mostprominent avicennan logicians who discussed it is shams al-dī􀇉n samarqandī􀇉. the truthof singular cogent hypotheticals is a special topic of samarqandī􀇉 about hypotheticals. hisanalysis of this type of hypotheticals finally led to limiting the number of hypotheticalsyllogisms. in this article, i compare the opinions of samarqandī􀇉 about the conditions for thetruth of singular cogent hypotheticals with the opinions of fakhruddī􀇉n rāzī􀇉 and abdullah jī􀇉lanī􀇉. i show that the origin of the differences between these logicians is the difference in their interpretations of avicenna’s texts about quantifiers of hypotheticals.