شناخت تحولات ماهوی و شکلی مقابله با جرایم تروریستی در حقوق کیفری بین‌المللی

با گذشت دو دهه از حوادث تروریستی 11 سپتامبر 2001، کماکان جرایم تروریستی مشمول یک تعریف مورد توافق جهانی نیستد، اما ضرورت توافق نسبت به ارائه تعریفی جامع و مانع در قلمرو جامعه بین‌المللی از این پدیده، امری الزامی و انکارناپذیر است. از اینرو، مهم‌ترین کاستی و شکاف ماهوی و ذاتی در نظام حقوق کیفری بین‌المللی، عدم وجود یک کنوانسیون جامع تروریسم است که جرایم تروریستی را به طور کلی کیفری قلمداد کند. با این حال، وجود این پدیده دهشتناک، تحولات حقوقی بسیار گسترده‌ای برای تصویب مقررات کنشی در سطوح ملی و بین‌المللی را فراهم نموده است؛ چرا که دولت‌ها در رویارویی با چنین وضعیتی درصدد تنظیم مقرراتی در سطوح ملی نمودند و با همکاری‌های فراگیر مبادرت به تدوین و وضع اسناد متعددی در این زمینه داشته‌اند. فقد شناسایی حقوقی و بین‌المللی این جرایم به علت نبود اجماع میان دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی، به‌رغم وجود کنوانسیون‌های بین‌المللی ضد جرایم تروریستی در قلمرو جهانی، منطقه‌ای و حتی فرامنطقه‌ای، موجبات توسعه فزاینده آن را برای نقض صلح و امنیت بین‌المللی فراهم می‌آورد. البته این امر ضمن مساعدت در پیش‌گیری از تهدید نسبت به صلح و امنیت بین‌المللی، توجیه‌پذیری جرم‌انگاری را به سهولت اثبات می‌نماید. بنابراین، ارائه تعریفی منسجم، فنی، حقوقی و جامع که به‌دور از سیاست‌زدگی سازمان‌های بین‌المللی و دولت‌ها باشد، امری لازم است. البته اتخاذ سازوکارهای اصولی و به‌کارگیری حداکثر تشریک مساعی در میان دولت‌ها با هم و سازمان‌ها در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی در مواجهه با اقدام‌های تروریستی امری انکارناپذیر است.

understanding substantive and procedural developments in combating terrorist crimes in international criminal law

two decades have passed since the terrorist events of september 11, 2001, yet terrorist crimes still lack a universally agreed-upon definition. the necessity of reaching a consensus to provide a comprehensive definition and address the complexities of this phenomenon within the international community remains mandatory and undeniable. thus, the most significant deficiency and gap in the international criminal law system is the absence of a comprehensive convention on terrorism that categorizes terrorist crimes as criminal acts in general. nevertheless, the prevalence of this grave phenomenon has led to extensive legal developments, resulting in the approval of regulatory measures at both national and international levels. governments, confronted with such threats, have sought to establish national regulations and, through comprehensive cooperation, have initiated the compilation and establishment of various documents in this field.the lack of legal and international recognition of these crimes, due to the absence of consensus among governments and international organizations—despite the existence of international conventions against terrorist crimes in global, regional, and even extra-regional territories—facilitates their increasing occurrence, thereby jeopardizing international peace and security. this situation not only aids in preventing threats to international peace and security but also underscores the justification for criminalization.therefore, there is an imperative need to formulate a coherent, technical, legal, and comprehensive definition that remains free from the politicization of international organizations and governments. the adoption of principled mechanisms and the utilization of maximum cooperation among governments and organizations at regional and international levels in combating terrorist acts is indispensable.