واکاوی معنای «کلمه طیبه» در آیه 24 سوره ابراهیم مستند به قرائن درون‌متنی و بینامتنی و فرامتنی

آیۀ 24 سورۀ مبارکۀ ابراهیم به دلیل ایجاز و اتقان در برهان و برتری تعبیر، از غرر آیات قرآن کریم است. خداوند بلندمرتبه در این آیه با تمثیل «کلمة طیبه» به «شجرۀ طیبه»، مخاطب را به تامل عمیق در آیه فراخوانده است. مفسران گرانقدر در تبیین آیه، بیشتر به توضیح شجره طیبه پرداخته و پیرامون معنای «کلمة طیبه» کمتر نظری داده و به ذکر مصادیقی از آن بسنده کرده‌اند. مسئلۀ اصلی این پژوهش، واکاوی حقیقت «کلمة طیبه» در آیۀ 24 سورۀ ابراهیم با استناد به قرائن درون‌متنی و بینامتنی و فرامتنی با روش توصیفی-‌تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه‌ای ‌است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد حقیقت «کلمة طیبه» اعتقاد راسخ قلبی همراه با اخلاق نیکو و کردار نیک است. پشتوانۀ این معنا، قرائن درون‌متنی همچون واژه‌پژوهی، نکات نحوی و بلاغی موجود در نصّ آیه و نیز سیاق آیات و ساختار و غرض سوره است؛ همچنان‌که دلالت‌های بینامتنی همچون آیات و روایات مرتبط و قرائن فرامتنی نظیر جوّ و فضای نزول سوره نیز این معنا را تایید و تقویت می‌کند.

an analysis of the meaning of the good word in verse 24 of surah ibrahim based on intratextual, intertextual and hypertextual evidence

verse 24 of surah ibrahim is one of the most beautiful (profound) verses of the holy quran due to its conciseness and accuracy in proof (precise reasoning) and superiority of interpretation. in this verse, god almighty has invites the audience to reflect deeply on the verse by comparing the good word to the good tree. in explaining the verse, the esteemed commentators have extensively explained the good tree and they have offered fewer insights into the meaning of the good word often limiting themselves to citing examples of it.the main issue (primary objective) in this research is to analyze the true meaning of the good word in verse 24 of surah ibrahim by citing (examining) intratextual, intertextual and hypertextual evidence with a descriptive-analytical method and utilizing (using) library resources.the findings of the research indicate that the essence of the word( kalima tayyiba) is a firm belief in the heart,  accompanied by good morals and righteous deeds. this meaning is supported by intratextual evidence such as lexical analysis (word study), syntactic and rhetorical points in the text of the verse, as well as the context of the verses and the structure and purpose of the surah, just as intertextual implications such as related verses and narrations and metatextual evidence such as the historical context and circumstances of the surah revelation further corroborate (confirm) and reinforce this meaning.