different effects of kr vs. kp feedback on movement pattern and accuracy of a badminton serve in children with autism

The present study was designed to examine the effects of two kind of feedback presentation, namely kr and kp, on movement pattern and accuracy of a badminton serve in children with autism. we used a causal-comparative method in the current study. sixty children with autism with an age range of 7 to 12 years from special schools were selected based on a convenience sampling method and were randomly and equally assigned into four groups including kr, kp, kr+kp, and control groups. the motor task in the present study included the badminton serve, in which the movement patter and accuracy were measured as the dependent variable. the children participated in the pretest including 10 services, acquisition phase (5 training blocks, each of which included 10 services), and the retention test with 10 services. respective feedback was provided before each practice block. we used anova to analyze data. the results showed that both kr and kp feedback improve both the pattern and the accuracy of movement better than the condition without feedback. in addition, kp had better effects on the movement pattern and kr had better effects on the movement accuracy. finally, children who were in the combination group performed better than all the groups in both execution of the movement pattern and service accuracy. children with autism benefit from feedback to learn novel motor skills, indicating that they may have the necessary mechanisms to learn new skills through feedback.

تاثیر مشارکت فعالیت بدنی بر مهارت های حرکتی ظریف و درشت کودکان پیش دبستانی مبتلا به adhd

مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر دو نوع ارائه بازخورد یعنی kr و kp بر الگوی حرکتی و دقت یک سرویس بدمینتون در کودکان مبتلا به اوتیسم طراحی شد. در پژوهش حاضر از روش علی- مقایسه ای استفاده شد. 60 کودک مبتلا به اوتیسم با دامنه سنی 7 تا 12 سال از مدارس استثنایی بر اساس روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی و به طور مساوی در چهار گروه kr، kp، kr+kp و گروه کنترل قرار گرفتند. وظیفه حرکتی در مطالعه حاضر شامل سرویس بدمینتون بود که در آن الگوی حرکتی و دقت به عنوان متغیر وابسته اندازه‌گیری شد. کودکان در پیش آزمون شامل 10 سرویس، مرحله اکتساب (5 بلوک آموزشی که هر کدام شامل 10 سرویس) و آزمون حفظ با 10 خدمت شرکت کردند. قبل از هر بلوک تمرین بازخورد مربوطه ارائه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از anova استفاده کردیم. نتایج نشان داد که هر دو بازخورد kr و kp هم الگوی و هم دقت حرکت را بهتر از شرایط بدون بازخورد بهبود می‌بخشند. علاوه بر این، kp تاثیر بهتری بر الگوی حرکت و kr تاثیر بهتری بر دقت حرکت داشتند. در نهایت کودکانی که در گروه ترکیبی بودند هم در اجرای الگوی حرکت و هم در دقت سرویس بهتر از همه گروه ها عمل کردند. کودکان مبتلا به اوتیسم از بازخورد برای یادگیری مهارت‌های حرکتی جدید بهره می‌برند، که نشان می‌دهد ممکن است مکانیسم‌های لازم برای یادگیری مهارت‌های جدید از طریق بازخورد را داشته باشند. ع