the effectiveness of social skills training on improving the adjustment of slow learner children

The aim of this research was to study the effectiveness of social skills training on the adaptive behavior of slow learner children. this research was applied in terms of purpose and quasiexperimental in terms of data collection. the population of the research included all the students in the city of bandar anzali who studied in primary schools or whomever referred to counseling centers of the city in the academic year 2021-2022. for this purpose, 30 students diagnosed with slow learning problem based on the wechsler intelligence test who obtained a low score in adjustment inventory of school students (aiss) as well as clinical interviews with teachers, were selected and randomly divided into two experimental (15 individuals) and control (15 individuals) groups. then social skills training was provided for 2 months with 12 two-hour training sessions for the participants of the experimental group; the control group did not receive any training. afterwards, the adaptive behavior assessment was carried out again on both groups. the data were analyzed using the covariance statistical method. the findings indicated that social skills training improved the adaptive behavior of slow learner children (f=0.389 and p<0.05). therefore, it can be concluded that school teachers, counselors, and parents can use social skills in schools, at home, and in counseling centers to improve the adjustment of slow learner children.

اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود سازگاری کودکان دیرآموز

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی بر رفتار سازگارانه کودکان دیرآموز بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ گرداوری داده ها، نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان شهرستان بندرانزلی بود که در سال تحصیلی 1401-1400 در مدارس ابتدایی مشغول به تحصیل بوده یا به مراکز مشاوره شهرستان مراجعه کرده بودند. بدین منظور 30 دانش آموز که بر پایه آزمون هوش وکسلر کودکان، دیر آموز تشخیص داده شده و در مقیاس رفتار سازگارانه (aiss) و مصاحبه بالینی با معلمان، نمره پائینی در سازگاری اجتماعی به دست آورده بودند، انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش(15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. سپس آموزش مهارت های اجتماعی به مدت 2 ماه در طی 12 جلسه آموزشی دو ساعته، برای آزمودنی های گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. سپس مجددا آزمون رفتار سازگارانه بر روی هر دو گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از روش آماری کوواریانس، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد آموزش مهارت های اجتماعی موجب بهبود رفتار سازگارانه کودکان دیر آموز می شود (0/389=f و 0/05>p). بنابراین می توان نتیجه گرفت که معلمان مدارس و مشاوران و والدین می توانند جهت بهبود سازگاری کودکان دیرآموز از مهارت های اجتماعی در مدارس و منزل و مراکز مشاوره، استفاده کنند.