predicting social adjustment based on early maladaptive schemas and social skills

This research aimed to predict social adjustment based on early maladaptive schemas and social skills. through convenience sampling, 133 individuals from tehran’s population completed the online questionnaires, including bell's adjustment inventory (bai), young's early maladaptive schemas (yemsq), and matson evaluation of social skill with youngsters (messy). to analyze the data, correlation as well as structural equations modeling were used running spss-22 and lisrel software. the results indicated that early maladaptive schemas in five domains of disconnection/rejection, impaired autonomy/performance, impaired limits, other-directedness, and over-vigilance/inhibition had a negative relationship with social adjustment, and also social adjustment had a positive relationship with social skills. the findings suggested that social adjustment can be predicted based on early maladaptive schemas and social skills. among the schemas, the two domains of impaired limits (-0.69) and impaired performance (-0.53) had the strongest negative impact on social adjustment and social skills; however, the second effective factor designated the most positive effect (0.58) on social adjustment, following the domain of impaired limits. the results were explained in the context of the theory of schemas and suggestions were made to promote social adjustment.

پیش‌بینی سازگاری اجتماعی براساس طرحواره‌های ناکارآمد اولیه و مهارت‌های اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی سازگاری اجتماعی بر اساس طرحواره‌های ناکارآمد اولیه و مهارت‌های اجتماعی انجام شد. 133 نفر از جمعیت عمومی شهر تهران به‌صورت در دسترس به پرسشنامه آنلاین، شامل پرسشنامه سازگاری بل (bai)، طرحواره‌های ناکارآمد اولیه یانگ (yemsq) و ارزیابی مهارت اجتماعی ماتسون (messy) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش‌های همبستگی و معادلات ساختاری و نرم افزارهای spss-22 و lisrel استفاده شد. یافته‌ها نشان داد طرحواره‌های ناکارآمد اولیه در پنج حوزه بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل، محدودیت‌های مختل، دیگرجهت‌مندی، گوش به زنگی بیش از حد و بازداری، با سازگاری اجتماعی رابطه منفی داشتند، همچنین سازگاری اجتماعی با مهارت‌‌های اجتماعی رابطه مثبت داشت. کابرد شیوه معادلات ساختاری نشان داد سازگاری اجتماعی بر اساس طرحواره‌های ناکارآمد اولیه و مهارت‌های اجتماعی قابل پیش‌بینی است. از میان طرحواره‌ها، دو حوزه محدودیت‌های مختل (69/0-) و عملکرد مختل (53/0-) قوی‌ترین تاثیر را به‌صورت منفی بر سازگاری اجتماعی داشتند، مهارت‌های اجتماعی نیز به‌عنوان دومین عامل اثرگذار، پس از حوزه محدودیت‌های مختل، بیشترین تاثیر را به‌صورت مثبت (58/0) بر سازگاری اجتماعی نشان داد. یافته‌ها در بافت نظریه طرحواره‌ها تبیین و پیشنهادهایی برای ارتقای سازگاری اجتماعی مطرح شد.