predicting students’ psychological well-being based on the components of spiritual intelligence and sense of coherence

Psychological well-being, meaning cognitive and emotional evaluations of one’s life, which is one of the components of positive psychology, is of particular importance in students’ behavior today. therefore, recognizing the factors affecting it plays a crucial role in enhancing students ’psychological well-being. the present study aims at predicting students’ psychological well-being based on the components of spiritual intelligence and a sense of coherence. the present study is applied as well as descriptive/correlational research in terms of purpose and in terms of the nature and method respectively. based on the morgan table, a sample of 248 of bilesavar moghan azad university students in the academic year 2019-2020 is randomly selected. sense of coherence questionnaire, spiritual intelligence self-report inventory (sisri-24) and psychological well-being questionnaire are employed for data collection. pearson correlation coefficient and regression are used for analysis data. the results show that there is a significant and positive relationship between spiritual intelligence as well as sense of coherence and students’ psychological well-being; this means that whenever spiritual intelligence as well as sense of coherence increase, there is also improvement in psychological well-being. spiritual intelligence can be a good predictor of psychological well-being and mental health. the spiritual tendency in life prevents a person from doing wrong and showing unacceptable behavior; it can ensure person’s mental health.

پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان بر اساس مولفه‌های هوش معنوی و احساس پیوستگی

بهزیستی روان‌شناختی، به معنای ارزیابی‌های شناختی و عاطفی فرد از زندگی خود، یکی از مولفه‌های روانشناسی مثبت، امروزه اهمیت ویژه‌ای در رفتارشناسی دانشجویان ندارد. ازاین‌رو، شناخت عوامل موثر بر آن، در افزایش بهزیستی روانی دانشجویان نقش به سزایی دارد. هدف از پژوهش حاضر، پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان، بر اساس مولفه‌های هوش معنوی و احساس پیوستگی بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی و از لحاظ ماهیت و شیوه تحقیقات جز تحقیقات توصیفی/ همبستگی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد بیله سوار مغان در سال تحصیلی 1399-1398 می‌باشد که براساس جدول مورگان یک نمونه 248 نفری از دانشجویان انتخاب شد. روش نمونه‌گیری اتفاقی بود. برای آزمون فرضیه‌ها از پرسشنامه‌ احساس پیوستگی، پرسشنامه خودگزارشی هوش معنوی (sisri-24) و پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی  استفاده‌شده است. برای آزمون فرضیه‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده گردید. نتایج آزمون فرضیه‌ها نشان داد که هوش معنوی، احساس پیوستگی با بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری دارند بدین معنی که با افزایش هوش معنوی، احساس پیوستگی، بهزیستی روان‌شناختی نیز افزایش می‌یابد. هوش معنوی می‌تواند پیش‌بینی کننده خوبی برای بهزیستی روان‌شناختی و سلامت روان انسان باشد. گرایش معنوی در زندگی از رفتارهای نادرست و ناسازگار انسان جلوگیری می‌کند و باعث می‌شود سلامت روان او در امنیت به سر ببرد.