واکاوی مصلحت اندیشی اجتماعی و تقنینی در پدیده کودک همسری از نگاه پیشگیری فرد مدار

زمینه و هدف: رویکرد اجتماعی قانونگذار نسبت به پدیده کودک‌همسری شرعی و حقوقی با پیشینه بلند تاریخی آن در نظام حقوقی ایران، که گاه مبتنی بر اذن ولی به تنهایی و گاه همراه با اجازه دادگاه بوده است، تا کنون نتواسته چالش های پیدا و پنهان این پدیده مانند پیامدهای ناگوار جسمی و روحی دختران خردسالی که به همسری مردان مجرد یا متاهل در می آیند و نیز انتقادات فراوان روانشناختی، پزشکی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی را چاره کند؛ زیرا که فرایند پیشگیری از بزه و بزه دیدگی افراد جامعه، به‌ویژه قشر اطفال و نوجوان، رسالت اجتماعی فراگیری است که بیش از همه متوجه قانونگذار می باشد تا با ریل گذاری درست در این زمینه و زدودن بخشی از چالش های موجود آن، بستر ایجاد تغییرات در نگرش فرهنگ اجتماعی نیز کمینه برای کاهش دیگر چالش های موجود آن فراهم گردد.روش: پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی نگارش یافته است.یافته‌ها و نتایج: دستاورد پژوهش نشان از آن دارد که مصلحت‌اندیشی نادرست و ناکارآمدی رویکردهای اجتماعی تقنینی در قبال کودک‌همسری، به دلیل متکی‌نبودن به دیدگاه های تدابیر پیشگیرانه فردمدار (اجتماع‌محور و رشدمدار)، بیش از آن که چالش های وابسته به این پدیده را درمان کند، زمینه ساز سوء‌استفاده از این مجوز قانونی و فراهم‌آورنده پیامدهای ناگوار فردی و اجتماعی بوده است.

an analysis of social and legislative expediency in the phenomenon of child marriage from the perspective of individual-centered prevention

field and aims: the social approach of the legislator towards the phenomenon of child marriage, both legal and religious, with its long historical background in the iranian legal system, which has sometimes been based on the permission of the guardian alone and sometimes with the permission of the court, has so far failed to solve the obvious and hidden challenges of this phenomenon, such as the adverse physical and mental consequences of underage girls who marry single or married men, as well as the numerous psychological, medical, social, cultural and legal criticisms; because the process of preventing crime and victimization of individuals in society, especially children and adolescents, is a comprehensive social mission that is most aimed at the legislator, so that by laying the right track in this field and removing some of its existing challenges, the basis for creating changes in the attitude of social culture is also provided, at least to reduce other existing challenges.method: this study was written using a descriptive-analytical method.findings and conclusions: the research findings show that the incorrect expediency and ineffectiveness of legislative social approaches towards child marriage, due to their lack of reliance on individual-centered preventive measures (community-centered and development-centered), have led to the abuse of this legal permission and have led to adverse individual and social consequences, rather than treating the challenges associated with this phenomenon.