دیالکتیک مرگ و زندگی در اشعار احمد مطر

انسان همواره با مرگ اندیشی و اشتیاق به زندگی روبروست و این احساسات هیچگاه از آدمی جدا نیست، اما در جوامعی که در معرض تنش های سیاسی و اجتماعی است تقابل این دو در روح و روان آدمی بیشتر حس می شود. شاید از همین روست که مرگ و زندگی از جمله درون مایههای پربسامد دیوان های شاعران عرب به ویژه شاعران مقاومت است. احمد مطر شاعر معاصر عراقی است که بیان مشکلات و آلام مردم از بن مایه های شعر اوست از این قاعده مستنی نیست. این پژوهش با تکیه بر شیوه وصفی تحلیلی، درصدد بررسی دیدگاه احمد مطر در مورد مرگ و زندگی با تکیه بر اشعار اوست. نتایج این پژوهش نشان می دهد که احمد مطر از هیچ فرصتی برای بیان دردها و مصیبتهای مردم فروگذار نکرده و مرگ را نیز با درد و مشکلات جامعه و حکام عرب تلاقی می دهد و زنده یا مرده بودن انسانها را مرهون بیداری آنها در مقابل ظلم و ستم می داند. مطر با در هم آمیختن مرگ و زندگی با مضامینی چون اختناق، حاکم مسئله فلسطین و بی تفاوتی جامعه عربی و ترس با یادآوری، مرگ مردم را به تلاش و مبارزه برای زندگی بهتر و نهراسیدن از مرگ فرا می خواند از نظر او انسانی که در مقابل استبداد حاکمان و درد هموطنان خود سکوت پیشه کند و آن را نادیده انگارد، مرده است.