بررسی تطبیقی ویژگی های کهن زبان عربی در قیاس با اکدی

یکی از شیوه های مطالعه تطبیقی در حوزه زبان های هم خانواده، مقایسه تحولات آن ها با زبان مادری است کهزبان های مورد بررسی از آن ریشه گرفته اند. عربی و اکدی هر دو از خانواده زبان های سامی بوده و ریشه مشترکیدارند؛ با این تفاوت که اکدی قدیمی ترین زبان سامی ای است که از آن شواهد نوشتاری موجود است و عربی زبانیاست که از این حی باید آن را زبانی نو در نظر گرفت. در این مقاله با بهره گیری از چنین روشی به مقایسه میانعربی و اکدی پرداخته شده و نشان داده شده است که عربی با آنکه زبانی نو محسوب می شود، همچنان ویژگی هایزبانی ای را حفظ کرده است که زبان اکدی مدت ها پیش آن ها را از دست داده است. عربی واج های سامی آغازینِثاء، حاء، ذال، ضاد، هاء، عین، غین و هاء را حفظ کرده درحالی که اکدی، این واج ها را به طور کامل از دست دادهاست. در زمنیه ویژگی های دستوری نیز عربی متاثر از سامی آغازین و برخلاف تحولات اکدی، همچنان شمارمثنی را در ضمایر شخصی و صرف افعال به کار می گیرد. درعین حال، اکدی برخلاف رده بندی سامیِ آغازین فعل- فاعل- مفعول که همچنان در عربی رایج است، از ساختار سومری فاعل- مفعول- فعل متاثر شده است.