تحلیل محتوای کیفی اشعار جنبش 14 فوریه بحرین

روش تحلیل محتوا یکی از روش‌های مطالعاتی در حوزه علوم ارتباطات و علوم اجتماعی است که به دیگر رشته‌ها از جمله ادبیات نیز وارد شده است و با دو شیوه‌ی کمی و کیفی به تحلیل‌های علمی و تکرار پذیر متون، فیلم-ها، اخبار، سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها می‌پردازد. شیوه‌ی کیفی این روش تحقیقی عبارت است از:تفسیر ذهنیِ محتوای داده‌های متنی از طریق فرایندهای نظام‌مندِ کدگذاری و مقوله‌سازی، که با سه رویکرد عرفی، جهت‌دار و تلخیصیو با هدف‌های طرح نظریه‌ی جدید، تایید و گسترش نظریه موجود، و کشف و کمی‌سازی و تحلیل مضامین ویژه انجام می‌گیرد. در این راستا با توجه به ویژگی‌های کاربردی روش تحلیل محتوای کیفی و همچنین با توجه به ماهیت چالش‌برانگیز انقلاب 14 فوریه بحرین در جریان تحولات سال 2011 جهان عرب، رساله‌ی حاضر با استفاده از دو رویکرد جهت‌دار و تلخیصی این روش، اشعاراعتراضاتی بحرین را‌به عنوان صادق‌رین متون درباره‌ی تحولاتش‌ مورد بررسی قرار داده ودرجه‌ی جلوه‌گری هر یک از دو نظریه‌یبهار عربی وبیداری اسلامی را در رد و نقض گفتمان مسلط آن(یعنی طایفه‌گرایی) مشخص ساخته است و همچنین به کشف و شمارش مضامین ویژه‌ی این اشعار و بررسی ویژگی‌های ادبی بارز آن‌ها نیز پرداخته است. با توجه به رویکرد جهت‌دار روش تحلیل محتوای کیفی، از بین دو نظریه‌ی بهار عربی و بیداری اسلامی، نظریه‌ی بیداری اسلامی برای تحولات سال 2011 کشور بحرین مناسب‌ و صحیح بوده؛ و رویکرد تلخیصی این روش، مضامین ویژه‌ی اشعار را در سه مقوله‌ی بیان ویژگی‌های منفی حکومت آل خلیفه، اقدامات انجام‌شده‌ی او برای سرکوب معترضان، و ویژگی‌های اعتراضات صورت گرفته بیان می‌کند که در میان آن‌ها مورد سوم بیشترین توجه شاعران به خود معطوف ساخته است. ویژگی‌های ادبی بارز این مضامین، صراحت کلام و سادگی زبان، نمادگرایی، بینامتنیت، و فراخوانی شخصیت است که معانی و لایه‌های پنهان و آشکار آن‌ها مبارزه با ظلم و ستم آل خلیفه می‌باشد.