تبیین اثرات آستانه‌ای پایداری مالی، نااطمینانی سیاست پولی بر فعالیت‌های اقتصادی در کشورهای منتخب دارنده ذخایر نفتی

در دنیای پیچیده و همواره در حال تغییر امروزی، ثبات مالی نه تنها به عنوان یکی از ارکان اساسی در جلوگیری از بحران‌های مالی، بلکه به عنوان عاملی تاثیرگذار در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و توسعه پایدار جوامع شناخته می‌شود. عدم قطعیت سیاست پولی به شرایطی اطلاق می‌شود که در آن تغییرات و جهت‌گیری‌های سیاست‌های پولی بانک‌های مرکزی، به ویژه در مورد نرخ بهره، عرضه پول و سایر ابزارهای پولی، برای عوامل اقتصادی قابل پیش‌بینی نیست. این مقاله به بررسی رابطه بین ثبات مالی، عدم قطعیت سیاست پولی و فعالیت‌های اقتصادی در کشورهای منتخب نفتی برای دوره 2002-2023 می‌پردازد. نتایج تخمین مدل pstr نشان می‌دهد که در کشورهای نفتی، عدم قطعیت سیاست پولی بر فعالیت‌های اقتصادی تاثیر منفی می‌گذارد و افزایش یک واحد در عدم قطعیت منجر به کاهش 0.25 واحدی در فعالیت‌های اقتصادی می‌شود. علاوه بر این، درآمدهای نفتی و فراوانی منابع طبیعی تاثیر مثبتی بر رشد اقتصادی دارند. مدل غیرخطی نشان می‌دهد که هر واحد افزایش در درآمدهای نفتی منجر به افزایش 0.18 واحدی در فعالیت‌های اقتصادی می‌شود. بر اساس نتایج، پیشنهاد می‌شود که مزایای حاصل از خلق پول می‌تواند نقش مهمی در بهبود ساختارهای اقتصادی کشورهای نفتی داشته باشد. با این حال، ضعف‌های ساختاری و نهادی در این کشورها ممکن است مانع از بهره‌برداری بهینه از ظرفیت‌های اقتصادی شود. بنابراین، سیاست‌های اقتصادی باید به تدریج و هماهنگ با فرآیندهای آزادسازی مالی و اصلاحات ساختاری اجرا شوند تا از بحران‌های مالی و اقتصادی جلوگیری شود.