تحلیل کینماتیکی و روان‌شناختی تاثیر بازخورد بر یادگیری پرتاب دارت: بازخورد تاییدی یا اصلاحی؟

هدف: این مطالعه اثرات متفاوت بازخورد تاییدی و اصلاحی بر عملکرد پرتاب دارت را از طریق تحلیل سینماتیکی و روانشناختی بررسی می‌کند.روش پژوهش:شصت شرکت‌کننده مبتدی به طور تصادفی برای دریافت بازخورد تاییدی (تقویت حرکات صحیح)، بازخورد اصلاحی (شناسایی خطاها) یا عدم دریافت بازخورد در طول یک پروتکل آموزشی ساختاریافته انتخاب شدند. با استفاده از فناوری ثبت حرکت سه‌بعدی، الگوهای هماهنگی مفاصل، سرعت رهاسازی و تغییرپذیری حرکت را در کنار نمرات دقت و معیارهای اعتماد به نفس گزارش‌شده توسط خود افراد تجزیه و تحلیل کردیم.یافته‌ها:نتایج، مزایای متمایزی را برای هر نوع بازخورد نشان داد: بازخورد اصلاحی به طور قابل توجهی مکانیک حرکت را بهبود بخشید، به ویژه در هماهنگی شانه و آرنج (p < 0.001)، در حالی که بازخورد تاییدی هم حفظ دقت (22٪ بیشتر از اصلاحی) و هم عوامل روانشناختی مانند خودکارآمدی را افزایش داد. تجزیه و تحلیل سینماتیکی نشان داد که بازخورد اصلاحی، تغییرپذیری مفاصل را در طول اکتساب 35٪ کاهش می‌دهد، در حالی که بازخورد تاییدی، سرعت رهاسازی پایدارتری را در آزمون‌های حفظ ایجاد می‌کند (انحراف معیار = 46.8 متر بر ثانیه در مقابل 104.6 متر بر ثانیه برای اصلاحی). معیارهای روانشناختی نشان داد که بازخورد تاییدی، سطح انگیزه بالاتری را در طول آموزش حفظ می‌کند.نتیجه گیری:یافته ها نشان داد که بازخورد تاییدی، سطح انگیزه بالاتری را در طول آموزش حفظ می‌کند. این یافته‌ها: نشان می‌دهد که در حالی که بازخورد اصلاحی، کارایی بیومکانیکی را بهینه می‌کند، بازخورد تاییدی از ثبات عملکرد و تعامل روانشناختی بهتر پشتیبانی می‌کند. این مطالعه فرض یک رویکرد بازخورد بهینه جهانی را به چالش می‌کشد و در عوض، کاربرد وابسته به زمینه را پیشنهاد می‌کند: بازخورد اصلاحی برای اصلاح فنی و بازخورد تاییدی برای موقعیت‌های عملکرد رقابتی. این نتایج پیامدهای مهمی برای طراحی برنامه‌های تمرینی هدف: مند در هر دو محیط ورزشی و توانبخشی دارد و بر لزوم در نظر گرفتن ابعاد جسمی و روانی هنگام ارائه بازخورد عملکرد تاکید می‌کند.

kinematic and psychological analysis of the effect of feedback on learning to throw darts: confirmatory or corrective feedback?

objective: this study examines the differential effects of confirmatory and corrective feedback on dart-throwing performance through kinematic and psychological analysis. method: sixty novice participants were randomly assigned to receive either confirmatory feedback (reinforcing correct movements), corrective feedback (identifying errors), or no feedback during a structured training protocol. using 3d motion capture technology, we analyzed joint coordination patterns, release velocities, and movement variability alongside accuracy scores and self-reported confidence measures.results: results revealed distinct advantages for each feedback type: corrective feedback significantly improved movement mechanics, particularly in shoulder-elbow coordination (p < 0.001), while confirmatory feedback enhanced both accuracy retention (22% higher than corrective) and psychological factors like self-efficacy. kinematic analysis showed corrective feedback reduced joint variability by 35% during acquisition, whereas confirmatory feedback produced more consistent release velocities in retention tests (sd = 46.8 m/s vs. 104.6 m/s for corrective). the psychological measures demonstrated that confirmatory feedback maintained higher motivation levels throughout training.conclusions: these findings suggest that while corrective feedback optimizes biomechanical efficiency, confirmatory feedback better supports performance stability and psychological engagement. the study challenges the assumption of a universal optimal feedback approach, instead proposing context-dependent application: corrective feedback for technical refinement and confirmatory feedback for competitive performance situations. these results have important implications for designing targeted training programs in both athletic and rehabilitation settings, emphasizing the need to consider both physical and psychological dimensions when delivering performance feedback.