بررسی میزان موفقیت ورزشی کاراته کاران ایران با تاکید بر خلاقیت فردی

هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی میزان موفقیت ورزشی کاراته کاران ایران با تاکید بر خلاقیت فردی می باشد بررسی اینکه آیا نوع مشارکت اولیه در ورزش (تخصص اولیه و تنوع)، سن شروع ورزش و سطح عملکرد ورزشی می تواند خلاقیت را در ورزشکاران نخبه کاراته افزایش دهد یا خیر.روش پژوهش این مطالعه مقطعی و توصیفی- تحلیلی در بین ورزشکاران کاراته تیم ملی و لیگ برتر (69 نفر) انجام شد. برای تعیین سطح عملکرد و نوع فعالیت بدنی افراد از مقیاس خلاقیت تورنس و پرسشنامه سابقه فردی استفاده شد. آزمون تفکر خلاق تورنس (ttct) (1977) نشان داد که مولفه های روانی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط، مهمترین فرآیندهای شناختی برای تعریف و ارزیابی خلاقیت هستند. شصت و نه ورزشکار کاراته (mage = 24.05، sd = 1.42) به صورت در دسترس برای تکمیل پرسشنامه خلاقیت، نوع مشارکت و سابقه قهرمانی انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر دو طرفه (anova) با استفاده از نرم افزار spss بود. بررسی آزمون تعقیبی با استفاده از مقایسه‌های اصلاح‌شده با بونفرونی زوجی انجام شد. همچنین سطح معنی داری 0/05 p= تعیین شد.یافته‌ها نتایج حاصل از پژوهش نشان داد خلاقیت ورزشکاران در سطح رقابتی جهانی با تنوع بخشیدن به ورزش بهبود می یابد. با این حال، مسابقات محلی، خلاقیت ورزشکاران اولیه را که در ورزش خود تخصص داشتند، ارتقا داد. علاوه بر این، آغاز دوران ورزش باعث افزایش بسط و انعطاف‌پذیری، افزایش موفقیت در مقیاس جهانی و تاثیرگذاری بر خلاقیت شد. تنوع بخشی تفاوتی در مولفه های روانی و اصالت ایجاد نمی کند.نتیجه گیری نتایج پژوهش نشان می دهد که نوع ورزش انجام شده و سن شروع ورزش می تواند بر خلاقیت ورزشکاران کاراته تاثیر مثبت بگذارد؛ با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر به مسئولان و مربیان تیمها توصیه میشود از تمرین اختصاصی و متنوع و در راستای بهبود مولفه های بسط و انعطاف پذیری خلاقیت بهره گیرند.

investigating the level of sports success of iranian karate athletes with an emphasis on individual creativity

objective: to investigate whether the type of early sport participation (early specialization and diversification), age of sport initiation, and level of sports performance can enhance creativity in elite karate athletes.method: this cross-sectional and descriptive-analytical study was conducted among national team and the premier league karate athletes (69 subjects). the torrance creativity scale and personal history questionnaire were used to determine the individual’s level of performance and type of physical activity. the torrance test of creative thinking (ttct) (1977) found that fluency, flexibility, originality, and elaboration were the most important cognitive processes for defining and assessing creativity. sixty-nine karate athletes (mage = 24.05, sd = 1.42) were randomly selected to complete a questionnaire regarding creativity, type of participation, and championship history. data analysis consisted of descriptive statistics and two-way repeated measures analysis of variance (anova) using spss. examination of the main post-hoc outcomes was performed using pairwise bonferroni-corrected comparisons. the significance level was set at p=0.05.results: the results showed that athlete creativity at the global competitive level is improved by diversifying the sport. however, local competitions encouraged the creativity of early athletes specializing in their sport. moreover, the beginning of the sports era brought increased precision and flexibility, increased success on a global scale, and influenced creativity. diversification makes no difference in language ability or originality.conclusions: the results indicate that the type of sport practiced and the age at which the sport begins can positively influence creativity in karate athletes.