تحلیل انتقادی دیدگاه قرآنیان شبه قاره در باره معجزه با تکیه بر تفاسیر فریقین

اعتقاد به وجود معجزه از اصول پذیرفته شده بیشتر مسلمانان است و بسیاری از آیات و روایات نیز به این مسئله اشاره دارد، با این وجود برخی از قرآنیان شبه قاره هند، این امر را انکار کرده‏‏اند. قرآن بسندگان در این باره به دو فرقه تقسیم شده‏‏اند. گروهی معجزات مربوط به قبل از پیامبر(ص) را می‏‏پذیرند و فرقه دیگر وجود معجزات را به دلیل تعارض با قوانین طبیعت انکار کرده‏‏اند. فرقه اخیر برای اثبات ادعای خویش به برخی از آیات قرآن رجوع کرده و تفسیر آن را بر معانی مجازی و تاویل حمل کرده و آن را برخلاف قوانین طبیعت دانسته‏‏ است که آن آیات عبارتند از: 1. آیه انشقاق ماه. 2. آیات ولادت حضرت عیسی(ع) و سخن گفتن وی در گهواره. 3. آیات متمثل شدن فرشته بر حضرت مریم (ع) و مهیا شدن غذای بهشتی برای ایشان. حاصل بررسی آراء قرآنیان عبارتند از: 1. در انشقاق ماه، واژه «آیه» در آیه دوم سوره قمر اشاره به معجزه انشقاق قمر دارد و تعبیر به «مستمر» اشاره به این است که آن‏‏ها معجزات مکررى از پیامبر اسلام؟ص؟ دیده بودند که شق القمر ادامه آن بود. 2. خداوند حضرت عیسی(ع) را به مادرش نسبت می‏‏دهد که این نشان از نداشتن پدر دارد و همچنین صحبت کردن ایشان در گهواره معجزه به شمار می‏‏رود. 3. در آیه 37 سوره آل‏‏عمران واژه «رِزقاً» بدون الف و لام آورده شده و این اشاره به این است که رزق نام برده، طعام معهود در بین مردم نبوده است و معجزه برای حضرت مریم (ع) است. تحقیق پیش‏‏رو بر آن شده تا آراء قرآنیان شبه قاره را با روش توصیفی- انتقادی، با تکیه بر اقوال دانشمندان فریقین مورد ارزیابی قرار دهد.

a critical analysis of the subcontinent’s qur’anists’ perspective on miracles based on the interpretations of the two schools of thought

belief in the existence of miracles is one of the accepted principles by most muslims, and many verses and hadith narrations also refer to this issue, however, some qur’anists of the indian subcontinent have denied this. the qur’anists have been classified into two groups in this regard. one group accepts the miracles related to the period before the prophet (pbuh) and the other group has denied the existence of miracles due to its conflict with the laws of nature. the latter group referred to some verses of the qur’an to establish its claim and interpreted it based on metaphorical meanings and allegorical interpretation and considered it to be against the laws of nature. the verses include: 1. verse on the splitting of the moon. 2. verses on the birth of jesus (pbuh) and his speech in the cradle. 3. the verses of the angel appearing to maryam (pbuh) and the preparation of heavenly food for her.the findings after examining the opinions of the qur’anists are: 1. on the splitting of the moon, the word &ayah”in the second verse of surah qamar [qur’an 54] refers to the miracle of the splitting of the moon, and the interpretation &mustamir”refers to the incessant miracles of the prophet of islam (pbuhh), in which the splitting of the moon was its continuation. 2. god affiliates jesus (pbuh) to his mother, which is a sign of not having a father, and also his speaking in the cradle is considered a miracle. 3. in verse 37 of surah al-imrān [qur’an 3], the word &provision”is mentioned without a definite article &alif”and &lam&, and this is an indication that the mentioned provision was not common food among people, and it was simply a miracle for lady maryam (pbuh). the present research aims to evaluate the opinions of the qur’anists of the subcontinent using a descriptive-critical research method, relying on the statements of the scholars of the two schools of thought.