ارزیابی شاخص‌های توسعه منطقه 9 شهر اصفهان از دیدگاه کارشناسان

تعادل در ساختار فضایی شهرها از منظر توزیع متعادل امکانات و عملکردهای شهری به‌عنوان یک شاخص مهم برای بهبود کیفیت زندگی محسوب شده و از زیربناهای سیاست‌های عدالت توزیعی است؛ لذا دستیابی به تعادل در ساختار فضایی و توزیع عملکردهای شهری یکی از ضروریات در فرایند توسعه شهری بوده که ناشی از توجه به مسائل مختلف در شهرها است. پژوهش حاضر باهدف بررسی شاخص‌های عملکردی توسعه در منطقه 9 شهر اصفهان صورت گرفته است. پرسشنامه‌ای با طیف لیکرت تهیه و توسط 30 نفر از کارشناسان حوزه برنامه‌ریزی و طراحی شهری منطقه 9 تکمیل شد. شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، کالبدی و خدمات شهری در پرسشنامه‌ها مدنظر قرار گرفتند. از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری و همچنین آزمون t-test استفاده شد. در نهایت الگوی توسعه مناسب برای منطقه 9 شهر اصفهان ارائه شد. طبق نتایج تاثیر شاخص‌های مورد مطالعه در بهبود ساختار عملکردی شهر بیشتر از حد متوسط می‌باشد. خدمات شهری و محیط زیست، اجتماعی-فرهنگی، کالبدی و اقتصادی مهم‌ترین شاخص‌ها برای بهبود ساختار عملکردی منطقه هستند. در شاخص اقتصادی، دسترسی به مراکز خرید؛ در شاخص اجتماعی-فرهنگی، امنیت در منطقه؛ در شاخص‌ کالبدی، کیفیت ساخت‌وسازها و در شاخص خدمات شهری، توسعه فضای سبز بیشترین تاثیر را در بهبود ساختار عملکردی مناطق شهری داشته‌اند. کمترین تاثیر را نیز در شاخص‌ اقتصادی، ارتقاء اقتصاد محلی نسبت به شهر اصفهان؛ در شاخص‌ اجتماعی- فرهنگی، مناسب‌سازی خدمات برای معلولین؛ در شاخص‌کالبدی، وجود پارکینگ‌های عمومی؛ در شاخص خدمات شهری، بهبود سرانه‌های خدمات شهری داشته‌اند.

evaluation of development indicators in isfahan city's region 9 from the viewpoint of experts

the balance in the spatial structure of cities, from the perspective of the equitable distribution of urban facilities and functions, is considered an important indicator for improving the quality of life and is a fundamental aspect of distributive justice policies. therefore, achieving balance in the spatial structure and distribution of urban functions is essential in the urban development process, stemming from attention to various issues within cities. this study aims to examine the performance indicators of development in region 9 of isfahan. a questionnaire was prepared using a likert scale and completed by 30 experts in urban planning and design from region 9. economic, socio-cultural, physical, and urban service indicators were considered in the questionnaires. structural equation modeling and t-test were employed for analysis. ultimately, a suitable development model for region 9 of isfahan was proposed. according to the results, the impact of the studied indicators on improving the functional structure of the city is above average. urban services and the environment, socio-cultural factors, physical aspects, and economic indicators are the most significant factors for enhancing the functional structure of the area. in the economic indicator, access to shopping centers; in the socio-cultural indicator, security in the area; in the physical indicator, the quality of construction; and in the urban services indicator, the development of green spaces have had the greatest impact on improving the functional structure of urban areas. the least impact was observed in the economic indicator regarding the enhancement of the local economy compared to isfahan; in the socio-cultural indicator, the adequacy of services for the disabled; in the physical indicator, the availability of public parking; and in the urban services indicator, the improvement of per capita urban services.