بازآفرینی فضای معماری از یاد رفته، طرحی برای توسعه معماری پایدار ( نمونه موردی: فضاهای صنعتی در تبریز )

با افزایش آگاهی نسبت به چالش‌های زیست‌محیطی و ضرورت حرکت به سمت توسعه پایدار، بازآفرینی و بازیافت فضاهای معماری از یاد رفته به‌عنوان یکی از راهکارهای مهم مطرح شده است. این فرآیند نه تنها به کاهش نیاز به تخریب و ساخت‌وساز جدید منجر می‌شود، بلکه فرصت‌هایی برای حفظ هویت تاریخی، بهینه‌سازی مصرف منابع و تقویت تعاملات اجتماعی فراهم می‌آورد. در این میان، بازآفرینی فضاهای صنعتی فراموش‌شده می‌تواند نقش بسزایی در احیای بافت‌های فرسوده و گسترش معماری پایدار داشته باشد. هدف این پژوهش، ارائه الگویی عملی و بومی برای بازآفرینی فضاهای صنعتی متروک تبریز است که بتواند ضمن توجه به شرایط اقلیمی و فرهنگی منطقه، به توسعه پایدار شهری و معماری پایدار کمک کند. این تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و کاربردی است که با استفاده از روش‌های ترکیبی (کیفی و کمی) انجام شده است. نتایج تحقیق نشان داد که یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی بازآفرینی فضاهای صنعتی، تغییر نگرش جامعه و سیاست‌گذاران شهری است. برای رفع این چالش، پژوهش به ارائه راهکارهایی مانند افزایش آگاهی عمومی، تصویب قوانین حمایتی و برگزاری کارگاه‌های آموزشی پرداخته است. این راهکارها بر اساس مدل مفهومی ارائه شده، قابل‌اجرا و تطبیق‌پذیر در دیگر شهرهای با شرایط مشابه است.

the regeneration of forgotten architectural space, a design for sustainable architectural development(case study: industrial spaces in tabriz)

by increasing awareness of environmental challenges and the need to move toward sustainable development, urban regeneration and recycling and adaptive reuse of forgotten architectural spaces has emerged as an important solution. even this process can lead to reduce the need for demolition and new construction and it also provides opportunities to preserve historical identity, optimization of resource consumption, and enhance social interaction. in the meantime, the regeneration of forgotten industrial spaces can play a significant role inregenerating decayed urban areas and expanding the sustainable architectural. the aim of this research is to present a practical and locali model for the regeneration of abandoned industrial spaces in tabriz that can contribute to sustainable urban development and sustainable architecture while taking into account the climatic and cultural conditions of the region. thisstudy is a descriptive-analytical and applied and has been conducted using a mixed-method approach(qualitative and quantitative).the findings also indicated that one of the mostsignificant challenges in the regeneration of industrial spaces is the change in the mindset of the community and urban policymakers. to address this challenge, this research suggests some solutions such increasing public awareness, enacting supportive regulations, and organizing training workshops.