نقش خانواده در پیشگیری و درمان جرایم اجتماعی با تکیه بر آموزه‌های علوی

خانواده از عناصر و ارکان اصلی تربیت فرزندان می‌باشد. آموزه‌های نورانی اسلام به نقش خانواده و اهمیت آن در شکل‌گیری شخصیت و تربیت فرزندان توجه و تاکید ویژه‌ای دارد. معارف علوی و رهنمودهای ارزشمند امیرالمومنین (علیه‌السلام)آیینه‌ای کامل از جایگاه نهاد خانواده در پیشگیری و درمان از جرایم و آسیب‌های اجتماعی است که می تواند نقش مهمی را در این خصوص داشته باشد. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش کیفی و با مراجعه به اسناد روایی معتبر بویژه نهج‌البلاغه به تحلیل محتوای این منابع پرداخته است. در خصوص یافته‌های این تحقیق می‌توان گفت آسیب‌های اجتماعی در جوامع امروزی چنان سطوح مختلف جامعه را تحت تاثیر قرار داده که تلاش و همت همۀ نهادهای اجتماعی از جمله خانواده‌ را می‌طلبد. آسیب‌های روانی و اجتماعی از اصلی‌ترین معضلات تهدیدکنندۀ زندگی امروزی است که با زدودن نیروها و توانمندی‌های انسانی، نقش مخربی در سلامت و روند توسعه و پیشرفت جامعه دارد. از این‌رو، تمامی نهادها و سازمان‌های رسمی و غیررسمی و بخصوص خانواده‌ها و والدین می‌توانند با تکیه بر آموزه‌های نهج‌البلاغه در مقابل آثار و نتایج آسیب‌ها و جرایم مقابله کرده و از پیشرفت،جلوگیری و درمان آن راه‌کارهایی به ‌عمل آورند.