امکان‌سنجی تحقق تدلیس جزایی با عملیات زیبایی‌سازی ثابت در عقد ازدواج

در عصر حاضر با توجه به پیشرفت علم و فناوری، افزایش سطح توقعات و انگیزه افراد برای برخورداری از برخی موقعیت‌ها و جایگاه‌های اجتماعی و فرهنگی، عملیات زیبایی‌سازی ثابت و جراحی‌های زیبایی به انحاء مختلف در بین دختران قبل از ازدواج گسترش پیدا کرده است که گاهاً منجر به تدلیس در عقد نکاح می‌گردد. ازاین‌رو، ضرورت دارد امکان تحقق تدلیس جزایی از طریق عملیات زیبایی‌سازی ثابت در عقد نکاح مورد تحلیل و واکاوی قرار گیرد. یافته‌های پژوهش حاکی از این است که درصورتی‌که جراحی زیبایی و گریم‌های خاص با هدف فریب و پوشاندن عیوب باشد و طرف نکاح اطلاعی از آن ندارد، موجب تحقق تدلیس جزایی خواهد شد؛ اما برخی از کارهای افزایش‌دهنده‌ی زیبایی رایج، همچون وصل موی زنی دیگر به موی زن، خالکوبی بر گونه‌ها و مشابه آن‌ها با انواع اعمال و جراحی‌های زیبایی، بر فرضی که به‌قصد ایجاد و یا افزایش زیبایی باشد و در آن‌ها فریب زوج موردنظر نباشد، تدلیس جزایی قابلیت تحقق ندارد. بایسته است قانون‌گذار به‌منظور رفع خلاهای قانونی، با ایجاد یا تصحیح قوانین و ضمانت اجرای آن، ضمن تبیین مصادیق جدید، سایر متفرعات مترتب بر تدلیس در ازدواج را در نصوص قانونی مطرح نماید.

feasibility of criminal deceit through permanent cosmetic procedures in marriage contracts

in the present era, with the advancement of science and technology, the increasing expectations and motivations of individuals to attain certain social and cultural positions have led to the widespread practice of permanent cosmetic procedures and surgeries among women before marriage. this phenomenon sometimes results in deceit in marriage contracts. therefore, it is essential to analyze and investigate the feasibility of criminal deceit through permanent cosmetic procedures in marriage contracts. the findings of the research indicate that if cosmetic surgery and specific makeup are intended to deceive and conceal defects, and the marriage partner is unaware of this, it constitutes criminal deceit. however, certain common beauty-enhancing practices, such as attaching another woman’s hair to a woman’s hair, tattooing on the cheeks, and similar procedures, which are intended to create or enhance beauty without the intention to deceive the intended spouse, do not fulfill the criteria for criminal deceit. it is necessary for the legislator to address legal gaps by creating or amending laws and their enforcement mechanisms, while incorporating new examples and addressing other consequences related to deceit in marriage in legal texts.