مبانی حقوق‌‏بشری دفاع مشروع در مواجه با تروریسم (مورد مطالعه: ترور دانشمندان هسته‏‌ای)

طی سال‏‌های 1388 الی 1399 شش تن از دانشمندان فناوری ‏هسته‌‏ای ایران توسط ناقضان فاحش حقوق‏‌بشر - رژیم منحوس صهیونیستی- هدف حملات سازمان یافته تروریستی قرار گرفتند، حملاتی که - علیرغم ممنوعیت و تقبیح آن به موجب بند یک ماده 6 میثاق بین‏‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب 1966 سازمان ملل‏‌متحد و توسط جوامع انسانی-، به نظر «مثیر داگان» رئیس اسبق موساد امری اخلاقی‏ و کارآمد است، زیرا جایگزینی مناسب برای جنگ گسترده می‌باشد. با وجود این نویسندگان شیوه ارتکابی ترورها را به طور جداگانه مورد مطالعه قرار داده‌‏اند و با استفاده از ظرفیت‌‏های حقوق داخلی و بین‏‌الملل به تحلیل آن‌‏ها پرداخته‌اند تا به این پرسش پاسخ داده شود که ترورها در حقوق داخلی و بین‌‏الملل چه عنوان یا عناوین مجرمانه‌‏ای هستند، همچنین رسیدگی به این جرایم در صلاحیت کدام مرجع است؟ و اینکه آیا ادعای دفاع بودن رفتار قابل پذیرش است یا خیر؟ نتایج پژوهش بیانگر این است که با توجه به گذشت دو دهه از تصویب قطعنامه 1373 شورای امنیت سازمان ملل‌‏متحد و عدم جرم‌‏انگاری تروریسم در نظام حقوقی ایران، هر ترور دارای عنوان مجرمانه و مجازات متفاوتی است، با توجه به شرایط وقوع جنایات علیه بشریت در اساسنامه رم مصوب 1998 رفتار مصداق این جرم بین‌‏المللی است، که علیرغم نپیوستن ایران به دیوان بین‌‏المللی کیفری می‏‌توان این مرجع قضائی را صالح به رسیدگی دانست، همچنین با استناد به ماده 51 منشور ملل‏‌متحد و قطعنامه 13314 مجمع عمومی سازمان ملل‏‌متحد ادعای دفاع بودن رفتار و توجیه‏‌پذیر بودن آن در هر صورت مردود است.

fundamentals of human rights and legitimate defense in the face of terrorism (case study: assassination of nuclear scientists)

the purpose of this research is to investigate the follow-up of iran’s complaint against israel in international authorities regarding the assassination of nuclear scientist shahid fakhrizadeh, which is done in a descriptive-analytical way. during the years 2008 to 2019, six scientists related to iran’s nuclear technology were targeted by organized terrorist attacks by human rights violators, despite the prohibition and condemnation of these attacks according to article 6 of the international covenant on civil and political rights approved in 1966. the united nations and by human societies, in the opinion of &mother dagan&, the former head of the mossad, it is much more ethical and efficient than creating a large-scale war, according to dagan’s belief, in the territory and sovereignty of iran, leading to gross violations of human rights and taking the lives of five the target person became the perpetrators and their commanders. despite these authors, they have studied the method of committing assassinations separately and analyzed them by using the capacities of domestic and international law in order to answer the question of what is the title of assassinations in domestic and international law. they are under criminal titles, and which authority is responsible for dealing with these crimes? and is it acceptable to claim that the behavior is a defense? the results of the research show that considering the passage of two decades since the approval of un security council resolution 1373 and the lack of criminalization of terrorism in iran’s legal system, each assassination has a different criminal title and punishment, so simply committing it creates the qualification for a special authority. it is not a domestic criminal offense. according to the circumstances of crimes against humanity in the rome statute approved in 1998, the behavior is an example of this international crime, which despite iran not joining the international criminal court, this judicial authority can be considered competent to deal with it, also citing article 51 of the united nations charter and resolution 13314 of the united nations general assembly rejects the claim that the behavior is defensive and justifiable in any case.