برنامه ریزی شهری در راستای پیشگیری از جرمو ارتقای سطح امنیت در فضای شهری (نمونه موردی محله نمدمال های شهرکرد)

امروزه توجه به مفهوم امنیت شهروندان یکی از اولویت های اساسی برای طراحان و برنامه ریزان و مدیران شهری می باشد. از آنجا که جرایم در بستر مکان رخ می دهند، طراحی و برنامه ریزی مناسب محیط در زمینه شهرسازی نمود بیشتری می یابد. پژوهشگران و متخصصان شهری در دهه های اخیر به نقش شهرسازی از طریق اتخاذ تدابیر و سیاست ها در خلق محیط های مطلوب، آگاهی یافته و در این زمینه به نظریه هایی از جمله نظریه فضاهای قابل دفاع، پیشگیری از وقوع جرم از طریق طراحی محیطی و ... دست یافته اند. در مقاله حاضر به نقش کالبدی شهر )برنامه ریزی به همراه طراحی شهری( در کاهش از جرایم شهری در رویکرد bcpted پرداخته است.روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی بوده و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از دو روش کیفی ) swot ) b و نرم افزار spss به صورت توامان استفاده شده است وبه نتایجی همچون رابطه مستقیم فضاهای بی دفاع با افزایش ناامنی و ساماندهی فضاهای قابل دفاع برای کنترل امنیت رسیده اند و در این راستا راهبردهایی ارائه شده است.