بررسی اثر منفی سیاست سود تقسیمی بر تصمیمات سرمایه گذاری با توجه به کیفیت گزارشگری مالی (شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران)

سرمایه گذاری را می توان یکی از ارکان اساسی اقتصاد هر کشوری دانست. تردیدی نیست که افزایش تولید به عنوان یکی از نخستین گام های فرایند توسعه، مستلزم افزایش سرمایه گذاری خواهد بود، در کشور ما نیز، با گسترش و توسعه ی بازار سرمایه که در راس آن بورس اوراق بهادار قرار دارد؛ بخش قابل توجهی از دارایی های سرمایه گذاران در قالب سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس است، یکی از عوامل مهم و اثر گذار بر تصمیم گیری در ارتباط با سرمایه گذاری در داخل یک کشور، میزان تقسیم سود شرکت است بدین سبب در این تحقیق به بررسی اثر منفی سیاست سود تقسیمی بر تصمیمات سرمایه گذاری با توجه به کیفیت گزارشگری مالی، شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته شده است . نمونه ، شامل 78 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بین سالهای 1392-1387 را در بر میگیرد .فرضیه ها بر اساس آزمون شاپیرو ویلک ، آزمون fلیمر و آزمون هاسمن و رگرسیون خطی چندمتغیره، مورد آزمون قرار گرفته اند . متغیر مستقل این پژوهش سیاست سود تقسیمی است و متغیر وابسته تحقیق سرمایه گذاری و همچنین متغیرهای تعدیلگر این پژوهش کیفیت گزارشگری مالی و فرصتهای رشد میباشد. نتایج حاکی از این است که تاثیر سود تقسیمی بر سرمایه گذاریها،در شرکت های با گزارشگری مالی با کیفیت بالاتر نسبت به شرکت های با گزارشگری مالی با کیفیت پایین تر، با ثابت بودن سایر شرایط کمتر منفی است و همچنین اثر پیش بینیشده در فرضیه اول برای شرکت هایی که بخشی از ارزش شرکت را به فرصت های رشد تخصیص می دهند کمتر است.