بررسی رابطه بین سرمایه در گردش، نگهداشت وجه نقد و قابلیت سودآوری در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

همواره قابلیت سودآوری به عنوان معیاری جهت ارزیابی تداوم فعالیت، عملکرد واحد تجاری و پیش بینی فعالیت های آتی واحد تجاری مورد توجه استفاده کنندگان از اطلاعات مالی بوده است. به طور کلی در همه سازمان ها بخش عظیمی از سرمایه سازمان را سرمایه در گردش به خود اختصاص می دهد و مدیریت بر آن نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. مدیریت کارآمد سرمایه در گردش نتایج مهمی بر بازده و سودآوری خواهد داشت و نبود آن می تواند خطرات زیادی را برای هر شرکتی داشته باشد . بیشتر ورشکستگی شرکت ها مربوط به ناتوانی مدیران مالی در برنامه ریزی و کنترل صحیح دارایی های جاری و بدهی های جاری شرکت ها بوده است در این تحقیق به دنبال رابطه بین سرمایه در گردش نگهداشت وجه نقد و قابلیت سودآوری در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشیم. برای این منظور تاثیر سرمایه در گردش و نگهداشت وجه نقد را بر روی متغیر وابسته قابلیت سودآوری برای دوره زمانی 5 ساله 1389 تا 1393 و تعداد 610 سال - شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسی قرار دادیم . به منظور سنجش نگهداشت وجه نقد از دو معیار نسبت وجه نقد و نسبت تبدیل وجه نقد استفاده گردیده است. به منظور آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون چند متغیره بهره گیری شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان میدهد که سرمایه در گردش مثبت و نگهداشت وجه نقد با معیار نسبت وجه نقد بر قابلیت سودآوری تاثیر منفی و معناداری دارد. همچنین نگهداشت وجه نقد با هر دو معیارنسبت وجه نقد و نسبت تبدیل وجه نقد اثر سرمایه در گردش بر سودآوری را تعدیل می کند.