تبیین نقش تاکتیک‌های اعمال قدرت در عملکرد نیروی انسانی با توجه به نقش میانجی مشارکت سازمانی

زمینه و هدف: حیاتی‌ترین مسئله در هر سازمانی عملکرد نیروی انسانی آن سازمان است. این تحقیق با هدف تبیین نقش تاکتیک‌های اعمال قدرت در عملکرد نیروی انسانی با توجه به نقش میانجی مشارکت سازمانی در ادارات دولتی شهر کرمان انجام شد.روش تحقیق: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ادارات دولتی شهر کرمان بود که 380 نفر با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی متناسب با حجم طبقه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه، آزمون سوبل و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار spss و amos استفاده شد.یافته‎ها: نتایج نشان داد مدل ارائه شده از برازش قابل قبولی برخوردار می باشد. مشارکت سازمانی در رابطه بین تاکتیک‌های اعمال قدرت (استدلال، دوستانه، ائتلاف، مذاکره، دستور مستقیم، جلب حمایت مقامات بالاتر و تحریم و تشویق) و عملکرد نیروی انسانی نقش میانجی داشت. مشارکت سازمانی در رابطه بین مولفه‌های اعمال قدرت با عملکرد نیروی انسانی نقش میانجی داشت.نتیجه گیری: استفاده از تاکتیک‌های اعمال قدرت در محیط کار می‌‌تواند زمینه بهبود عملکرد نیروی انسانی را فراهم کرده و با بکارگیری همکاری و مشارکت کارکنان می توان این عملکرد را نیز بهبود بخشیده و بهره‌وری سازمانی را افزایش داد.

an explanation of the role of power exercise tactics in enhancing human resource performance, considering the mediating effect of organizational participation

background and purpose: the paramount concern within any organization is the efficacy of its human resources. this research was undertaken to examine the influence of power tactics on human resource performance, with particular focus on the mediating role of organizational participation within government departments in kerman city.research method: this research was conducted with an applied purpose and utilized a descriptive methodology. the statistical population comprised all employees of government departments within kerman city, from which a sample of 380 individuals was selected through stratified random sampling proportional to the size of each stratum. data collection was performed using a questionnaire. for data analysis, the pearson correlation coefficient, multiple linear regression, sobel test, and structural equation modeling were employed, utilizing spss and amos software.findings: the findings indicated that the proposed model demonstrates an acceptable level of fit. organizational participation served as a mediating variable in the relationship between various power tactics—including argumentation, friendship, coalition, negotiation, direct command, seeking support from higher authorities, as well as sanctions and encouragement—and human resource performance. furthermore, organizational participation acted as an intermediary in the relationship between the components of power exercise and human resource performance.conclusion: the deployment of power exercise strategies within the workplace can serve as a foundational approach to enhancing human resource performance. furthermore, by fostering employee cooperation and active participation, this performance can be further optimized, leading to increased organizational productivity.