ارائه الگوی پارادایمی جایگذاری برند در صنعت سینما با رویکرد داده بنیاد

هدف: هدف اصلی این پژوهش، ارائه الگوی پارادایمی جایگذاری برند در صنعت سینمای ایران با استفاده از رویکرد داده‌بنیاد است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-اکتشافی با رویکرد آمیخته است. در بخش کیفی، 28 نفر از خبرگان حوزه بازاریابی و صنعت سینما به صورت غیراحتمالی و با روش گلوله برفی انتخاب شدند و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و عمیق با آن‌ها انجام شد. در بخش کمی، 384 نفر از دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری مدیریت بازرگانی و شرکت‌کنندگان در دوره‌های آزاد مدیریتی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و از طریق پرسشنامه داده‌ها جمع‌آوری شد. برای تحلیل داده‌ها، در بخش کیفی از روش داده‌بنیاد و در بخش کمی از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های بخش کیفی نشان داد که 85 مفهوم، 31 مقوله فرعی و 12 مقوله اصلی در قالب الگوی پارادایمی شناسایی شدند. این مقوله‌ها شامل شرایط علی (عوامل مرتبط با فیلم، مخاطبین و برند)، پدیده محوری (جایگذاری برند)، راهبردها (راهبرد برندسازی و مخاطبان)، شرایط مداخله‌گر (تسهیل‌کننده و محدودکننده)، شرایط زمینه‌ای (مرتبط با فیلم و مخاطب) و پیامدها (برای تهیه‌کنندگان فیلم و صاحبان برند) می‌باشند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نیز اعتبار مدل تحقیق را با برازش مناسب تایید کرد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که جایگذاری برند در صنعت سینمای ایران می‌تواند ارزش دوسویه‌ای برای صاحبان برند و فعالان صنعت سینما ایجاد کند. بهبود اثربخشی جایگذاری برند نیازمند توجه به عوامل مرتبط با فیلم، مخاطب و برند، و همچنین تدوین راهبردهای مناسب برندسازی و مخاطب‌محور است. مدیران بازاریابی و تولیدکنندگان فیلم باید به تناسب بین برند و محتوای فیلم، تکنیک‌های اجرای مناسب و جلب تعامل فعالانه مخاطب توجه ویژه‌ای داشته باشند.

presenting a paradigmatic model for brand placement in the cinema industry using a grounded theory approach

objective: the primary aim of this research is to present a paradigmatic model for brand placement in the iranian cinema industry using a grounded theory approach. methodology: this study is applied in purpose and descriptive-exploratory in nature, employing a mixed-methods approach. in the qualitative section, 28 experts from the fields of marketing and the cinema industry were selected using non-probability snowball sampling, and semi-structured, in-depth interviews were conducted with them. in the quantitative section, 384 master’s and doctoral students in business management and participants in open managerial courses were selected through convenience sampling, and data were collected via questionnaires. for data analysis, grounded theory was used in the qualitative section, and structural equation modeling was employed in the quantitative section. findings: the qualitative findings revealed that 85 concepts, 31 subcategories, and 12 main categories were identified within the paradigmatic model. these categories include causal conditions (factors related to the film, audience, and brand), the central phenomenon (brand placement), strategies (branding strategy and audience strategy), intervening conditions (facilitators and inhibitors), contextual conditions (related to the film and audience), and consequences (for film producers and brand owners). the results of the confirmatory factor analysis also confirmed the validity of the research model with a good fit. conclusion: the results indicate that brand placement in the iranian cinema industry can create mutual value for both brand owners and cinema industry practitioners. enhancing the effectiveness of brand placement requires attention to factors related to the film, audience, and brand, as well as the formulation of appropriate branding and audience-focused strategies. marketing managers and film producers should pay special attention to the alignment between the brand and film content, the use of appropriate execution techniques, and engaging active audience interaction.