از ساختار افق ِ هوسرل تا زبان و تجربه شاعرانه

نظریه ساختار افق از جمله نظریات بنیادی پدیدارشناسی هوسرل است. هر چند در نگاه اول، افق مفهوم حد و بستگی را در ذهن متبادر می کند، اما در این نظریه، بر عکس، افق همواره دروازه ای به چیزهایی فراتر و افقی به سوی امر نامشهود و لایتناهی است. مفهوم ساختار افق را می توان تعامل بین امر حضوری و امر غیابی، امر تناهی و لایتناهی، امر مشهود و نامشهود و امر آشکار و امر پنهان دانست. همین دوگانگی افق سبب می شود، میشل کولو با بهره از این نظریه پدیدارشناختی راهی به جهان شاعرانه باز کند و ادعا نماید که شعر معاصر فرانسه و به تعبیر ما اساسا ً نگاه شاعرانه گذر از امر «آشکار این همانیتی» به امر «پنهان و غیریتی» است. این مقاله با تکیه بر نظریه ساختار افق ِ هوسرل و مبتنی بر برخی اندیشه ها و نظریات میشل کولو بر آن است به این پرسش پاسخ دهد که اساسا بر چه اساس می توان ادعا کرد که اگر تجربه شاعرانه در جستجوی امر غیریتی و دیگر بودگی که نگاه شاعرانه را به سوی خود جلب می کند نباشد، زبان شاعرانه به وجود نمی آید. به بیان ساده تر چگونه با تکیه بر ساختار افق می توان گرایش شاعران و نگاه شاعرانه را به کشف و شهود در امر پنهان، در بطن امر آشکار، و جستجوی دیگر بودگی در امر این همانیتی را توجیه نمود. برای این منظور از اشعار  شاعران معاصر فرانسوی و به ویژه به شکل گسترده تری از تجربه های شاعرانه پروست بهره خواهیم برد.

from the structure of husserl's horizon to the reading of poetic experience

horizon structure theory is one of the fundamental theories of phenomenology of husserl. although at first glance, the horizon embodies the concept of limit and dependence in the mind, but in this theory, on the contrary, the horizon is always a gateway to things beyond and horizontal to the intangible and infinite. the concept of horizon structure can be considered as the interaction between the present and the absent, the finite and the infinite, the visible and the invisible, and the obvious and the hidden. this is the reason why michel collot, using this phenomenological theory, opens a way to the poetic world and claims that contemporary french poetry and, in our opinion, basically the poetic view of the transition from the obvious of the identity to the hidden and otherness relying on the theory of the structure of the horizon and based on some of collot’s ideas, this article seeks to answer the question on what basis it can be claimed that if the poetic experience is in search of otherness, it has a poetic view of itself. it does not attract, there is no poem. in simpler terms, the question can be asked how, relying on the structure of the horizon, one can justify the tendency of poets and the poetic view to discover and intuition in the hidden within the obvious. for this purpose we will use the poems of contemporary french poets and especially the poetic experiences of proust