تبیین سناریوهای بازآفرینی بافت تاریخی شهر تبریز از منظر عوامل تحقق‌پذیری نوآوری اجتماعی

اهمیت نوآوری اجتماعی به‌عنوان یک رویکرد جدید در عرصه‌ی پژوهش‌های نظری و عملی برای رویارویی موفقیت‌آمیز با چالش‌های مختلف، آن را به خط مقدم توسعه شهری آورده است. نوآوری اجتماعی با یافتن بهترین راه‌ها برای حل چالش‌های موجود می‌تواند گام موثری در رابطه با حل مشکلات بافت‌های مسئله‌دار شهری بردارد. در همین راستا مهم‌ترین هدف پژوهش حاضر ارائه‌ی سناریوهای بازآفرینی بافت تاریخی شهر تبریز از منظر عوامل تحقق‌پذیری نوآوری اجتماعی می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف در حیطه پژوهش‌های کاربردی- توسعه‌ای و از نظر روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی می‌باشد. همچنین از مطالعات کتابخانه‌ای– اسنادی به‌منظور تدوین ادبیات پژوهش و از مطالعات میدانی به‌منظور بررسی و ارزیابی محدوده پژوهش بهره گرفته‌شده است. نتایج پژوهش به این صورت است که چهار عامل «کیفیت حکمروایی شهری»، «کیفیت اقتصاد محلی»، «کیفیت پژوهش‌های شهری»، و «کیفیت روابط اجتماعی و قدرت» مهم‌ترین عوامل تحقق‌پذیری نوآوری اجتماعی در بازآفرینی شهری می‌باشند. همچنین بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از نرم‌افزار میک‌مک دو سناریوی «خوشبینانه و مطلوب» و «بدبینانه و بحرانی» در افق ده ساله برای بافت تاریخی شهر تبریز تدوین گردیدند. در سناریوی اول با بهره‌گیری از رویکرد نوآوری اجتماعی در افق ده ساله بسیاری از مشکلات و چالش‌های بافت تاریخی شهر تبریز حل شده است. رضایتمندی و کیفیت بالای زندگی از خروجی‌های مهم این سناریو است. در سناریوی دوم نیز بهره‌گیری دوباره از رویکردهای قدیمی و ناکارآمد بازآفرینی شهری در افق ده ساله باعث شده است که بسیاری از مشکلات و چالش‌های بافت تاریخی حل نشده باقی بمانند. نارضایتی و کیفیت پایین زندگی از خروجی‌های این سناریو می‌باشند. هر کدام از سناریوهای تدوین‌شده نشان‌دهنده‌ی مسیرهای پیش‌رو برای برنامه‌ریزی و مدیریت چالش‌های مختلف بافت تاریخی شهر تبریز می‌باشد.

explaining scenarios for regenerating the historical context of tabriz city from the perspective of factors of social innovation realizability

the importance of social innovation as a new approach in the field of theoretical and practical research for successfully facing various challenges has brought it to the forefront of urban development. by finding the best ways to solve existing challenges, social innovation can take an effective step in solving the problems of worn-out urban contexts. in this regard, the most important goal of this research is to present scenarios for regenerating the historical context of tabriz from the perspective of the factors of social innovation realizability. this research is applied-developmental in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of research method. also, library-documentary studies have been used to compile the research literature, and field studies have been used to evaluate the scope of the research. based on the results of the research, four factors: &quality of urban governance&, &quality of local economy&, &quality of urban research&, and &quality of social relations and power& are the most important factors of realizability of social innovation in urban regeneration. also, based on the results obtained from the micmac software, two scenarios were developed in the historical context of tabriz, iran: &optimistic and desirable& and &pessimistic and critical&. in the first scenario, many of the problems of the historical context of tabriz have been solved by using the social innovation approach. satisfaction and high quality of life are important outputs of this scenario. in the second scenario, the reuse of old and inefficient approaches to urban regeneration has caused many of the problems of the historical context to remain unresolved. dissatisfaction and low quality of life are outputs of this scenario. each of the developed scenarios indicates the future paths for planning and managing the various challenges of the historical context of tabriz.