تبیین کارکردهای نگرش محله محوری در مدیریت شهرهای میان اندام کشور (مطالعه موردی: شهر بهار)

ازآنجایی‌ که محله بنیادی‌ترین عنصر یک شهر است و شهروندی یک احساس مشترک عمومی نسبت به هویت ملی و اجتماعی در یک محدوده مشخص می‌باشد، بدون شک مدیریت محله محوری نقش بسزایی در مدیریتی شهری ایفا می‌کند؛ اما متاسفانه امروزه شهروند‌مداری در مدیریت شهرهای کشورمان به موضوع کم‌اهمیتی بدل شده است. پژوهش حاضر به دنبال آن است تا میزان توجه مدیران شهری به پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های محله محوری در شهرهای میام اندام (همچون شهر بهار) موردسنجش و ارزیابی قرار دهد. همچنین سنجش و ارزیابی نقاط قوت و ضعف چنین نگرشی موردتوجه بوده است. روش پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی می‌باشد و از ابزار پرسش‌نامه جهت گردآوری داده‌های موردنیاز تحلیل استفاده‌شده است. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه مدیریت شهری در شهر بهار می‌باشد که با استفاده از فرمول مورگان 196 نفر تعیین‌شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مدیریت شهری به شکل رایج کنونی اداره بهینه شهرها را به دنبال ندارد چراکه مسائل و مشکلات شهرها بسیار پیچیده هستند. لذا توجه به رویکرد مدیریت محله محوری به‌عنوان نقطه اتصال بین اجتماع محلی و حکومت مرکزی امری ضروری می‌باشد. نتایج آزمون‌t تک نمونه‌ای حاکی از آن بود که مولفه شفافیت (امتیاز 3.25) به‌عنوان یکی از مولفه‌های مدیریت شهری دارای بیشترین اهمیت است چراکه در سال‌های اخیر تلاش‌های سودمندی توسط شهرداری بهار برای اطلاع‌رسانی عمومی در رابطه با فعالیت‌های شهرداری صورت گرفته است. همچنین میانگین محله محوری تقریباً با میانگین آماری (3) نشان از حد متوسط و مناسب محله محوری این شهر در استان همدان می‌باشد.

explaining functions of neighborhood-oriented approach in the management of medium-sized cities of the country (case study: the city of bahar)

due to the fact that neighborhood is the most basic element in a city and citizenship is a common general feeling on national and social identity in a particular area, undoubtedly, neighborhood-oriented management plays a significant role in urban management. but unfortunately, citizen-oriented perspective in urban management of our country has been of little importance nowadays. this paper seeks to evaluate the level of urban managers’ attention to the potentials and capacities of neighborhood oriented in medium-sized cities like bahar. furthermore, measuring and evaluating the strengths and the weaknesses of such an attitude has been considered. the method of this present study is descriptive-analytics and the questionnaire is used for collecting the data needed to carry out the analysis. the statistical population includes managers and experts in the field of urban management in the city of bahar, and 196 people were selected using morgan formula. the results of the research indicate that urban management in its current form does not lead to optimal management in cities because the problems of cities are very complex. therefore, it is necessary to consider the neighborhood oriented approach as a connection point between the local community and the central government. the results of one-sample t-test showed that transparency (score 3.25) as one of the factors of urban management is the most important one because, in recent years, beneficial efforts have been made by the municipality of bahar to inform the public about their activities. also, the neighborhood centrality with the statistical mean of (3) indicates the medium and suitable level of this element in this city of hamadan province.