سنتز حسگر گلوکز با حد تشخیص بالا با استفاده از مزوساختارهای فروسیلیکا بر اساس واکنشهای شبه آنزیمی پراکسیدازی

امروزه توسعه نانوذرات مزوپروس سیلیکات اصلاح شده با فلزات مختلف مانند آهن ، آلومینیم، روی ، مس و غیره به عنوان مدل آنزیم پراکسیداز در تحقیقات مختلف توجه بسیاری از دانشمندان را به خود جلب کرده است. این توجه به دلیل ساختار منحصر به فرد و ویژیگی های خاص این نانوذرات همچون مساحت سطح بالا ، اندازه بزرگ حفرات وپایداری فیزیکی آنها است. در این مطالعه نانوذرات مزوپروس فروسیلیکات (fe-msn) با استفاده از روش سل ژل سنتز شد و با تکنیک های مختلف آنالیزی مانندxrd، ir، semمورد شناسایی قرار گرفت. سپس فعالیت کاتالیزوری مزوپروس های سیلیکاتی حاوی آهن در واکنش اکسیداسیون سوبسترایabts در حضور هیدروژن پراکسید توسط روش اسپکتروسکوپی مورد مطالعه قرار گرفت و پارامترهای سینتیکی (km,vmax, kcat, kcat/km) بر اساس منحنی میکائیلیس-منتن، لاینویور-برک و ایدی هافستی محاسبه شدند . برای نشان دادن پتانسیل این کاتالیست به عنوان یک حسگر، از روش رنگ سنجی برای سنجش گلوکز استفاده شد که در نتیجه سنجش گلوکز با استفاده از fe-msn یک پاسخ خطی به غلظت های مختلف گلوکز12 تا 75 میکرومولار و حد تشخیص3.8میکرومولار نشانگر قدرت بالای تشخیص این نانوکاتالیست نسبت به سایر کاتالیست ها بود.