تهیه نانوکامپوزیت بر پایه مزوساختار سیلیکای اصلاح شده با جینجرول برای انتقال داروی ضد سرطان سیس پلاتین

سرطان یک اختلال ژنتیکی است که در آن کنترل نرمال رشد سلول‌ها از بین رفته است. علت دقیق این پدیده همچنان نامشخص است ولی احتمال دارد عوامل ژنتیکی یا مواردی که موجب اختلال در فعالیت سلول‌ها می‌شوند در هسته سلول اشکال وارد کنند. سرطان بعد از بیماری‌های قلبی و عروقی دومین علت مرگ و میر را در جهان شامل می‌شود. با گسترش دانش پیرامون این بیماری پیشرفت‌های زیادی نیز برای درمان آن صورت پذیرفته است. با وجود این، اثرات سمی داروهای شیمی‏ درمانی همچنان یکی از معضلات درمان به شمار می آید. با توجه به عوارض جانبی ناشی از شیمی درمانی تحقیقاتی مبنی بر سنتز نانوحامل‌های کامپوزیتی به‌ منظور دارو رسانی هدفمند داروی ضد سرطان صورت گرفته است که در این سیستم‌ها، زمان، مکان و سرعت آزاد شدن دارو به‌خوبی کنترل خواهد شد. نانوحامل‌های کامپوزیتی برپایه مزوپروس سیلیکا قابلیت حمل مقادیر بیشتری از دارو را از خود نشان می‌دهند، زیست سازگاری بالایی با محیط بیولوژیکی درون بدن دارند و به دلیل دارا بودن پایداری بالای فیزیکی و شیمیایی می‌توان آنها را به‌ به بافت مورد نظر هدایت کرد. استفاده از این نانوحامل‌ها موجب کاهش اثرات جانبی مخرب دارو بر بافت‌های سالم شده و به دوزهای پایین‌تری از دارو جهت اثر مطلوب نیاز خواهیم داشت. هدف از انجام این پروژه این است که با کپسوله کردن داروی سیس پلاتین در یک نانوساختار مزوپروس با کپسوله شدن در یک پلیمر طبیعی مانند جینجرول عوارض جانبی را حذف کرده و تاثیر دارو افزایش یابد و مقدار مصرف دارو به شدت کاهش پیدا کند.