ارائه یک مسیریابی کارا مبتنی بر تاخیر و تراکم ترافیک در محیط‌های شهری در شبکه‌های بین‌خودرویی

شبکه‌های بین‌‍‌خودرویی نوعی از شبکه‌های خودسازمانده هستند که بدون نیاز به هیچگونه زیرساختی تشکیل می‌شوند. مسیریابی در شبکه‌های بین‌‍‌خودرویی اهمیت فراوانی دارد. سرعت بالای وسایل نقلیه و توپولوژی پویای شبکه مشکلاتی از قبیل کاهش اتصال‌ بین گره‌ها را ایجاد کرده است. الگوریتم‌های مسیریابی در این شبکه‌ها، معمولا مسیرهایی با اتصال لینک قوی‌تر را انتخاب کرده و سایر بسته‌ها را از آن مسیر ارسال می‌کنندکه سبب ازدحام بسته‌ها در یک مسیر و دریافت بسته‌ها در مقصد با تاخیر فراوان می‌شود. هدف این مقاله یافتن یک الگوریتم مسیریابی است که مشکل ازدحام مسیر را رفع نموده و راهکاری ارائه دهد که بسته‌ها به مسیرهایی با اتصال لینک مناسب‌تر هدایت و با تاخیر کمتر در مقصد دریافت شوند. در الگوریتم پیشنهادی با استفاده از پارامتر تاخیر مسیر، می‌توان مسیری با ازدحام ترافیکی کمتر را انتخاب کرد، تا بسته‌ها با تاخیر کمتر به مقصد برسند. همچنین برای حفظ اتصال بین گره‌ها، باید چگالی مسیر را درنظر گرفت. اگر بسته‌ها به مسیری ارسال شوند که به مقصد نزدیکتر، تعداد گره‌ها در آن بیشتر و تاخیر ارسال بسته‌ها در آن مسیرکمتر باشد، زودتر به مقصد می‌رسند و نرخ تحویل بسته افزایش می‌یابد. نتایج حاصل از شبیه‌سازی نشان می‌دهد که روش پیشنهادی نسبت به روش‌های مورد مقایسه، نرخ دریافت بسته‌ی بالاتری دارد و تاخیر انتها به انتهای در این روش کمتر است. همچنین هنگام انتخاب تقاطع با در‌نظر گرفتن جهت خودروها، تاخیر مسیر و چگالی مسیر، نرخ از دست رفتن بسته‌ها در مقصد کاهش پیدا می‌کند.