مقایسه روش های مختلف تعیین et0 در محاسبه شاخص خشکسالیrdi

مدیریت خشکسالی مستلزم پایش هرچه قوی تر این پدیده طبیعی است. یکی از شاخص های قوی در زمینه پایش خشکسالی شاخص rdi می باشد که در محاسبه آن از نسبت بارندگی به تبخیر-تعرق استفاده می شود. در حال حاضر روش استاندارد محاسبه تبخیر-تعرق پتانسیل روش پنمن-مانتیث فائو است که در این روش برای محاسبه تبخیر-تعرق پتانسیل نیاز به داده های گسترده هواشناسی می باشد. در این تحقیق بعد از محاسبه سری زمانی شاخص خشکسالی rdi در مقیاس زمانی فصلی با استفاده از روش های مختلف تعیین تبخیر-تعرق پتانسیل (روش تورنت ویت، هارگریوز-سامانی، بلانی کریدل و پنمن-مانتیث فائو)، بین سری زمانی داده های rdi محاسبه شده با استفاده از روش پنمن-مانتیث فائو و روش های دیگر مقایسه صورت گرفت. طبق نتایج این تحقیق در هیچ یک از روش های تورنت ویت، هارگریوز-سامانی و بلانی کریدل اختلاف معنی داری با روش پنمن-مانتیث فائو مشاهده نگردید.

comparison of different et0 determination methods in calculating rdi drought index

drought management requires a strong monitoring of this natural phenomenon. one of the strongest indicators in the field of drought monitoring is the rdi index which the ratio of precipitation to evapotranspiration is used to calculate this. at present, the standard method of calculating potential evapotranspiration (et0) is the fao penman-monteith method, which requires extensive meteorological data to calculate potential evapotranspiration. in this study, after calculating the time series of rdi drought index in seasonal time scale using different methods of potential evapotranspiration determination (tornthwait, hargrivz-samani, blani-cridel and fao penman-monteith methods), the time series of rdi data calculated using the fao penman-monteith method was compared with other methods. the results of this study did not show any significant difference between different methods of for calculation of et0 with the penman-monteith fao method.