جغرافیای تاریخی و اقتصادی مکران در تاریخ

مکران منطقه ای درجنوب شرقی فلات ایران بود که از شمال به سیستان، از جنوب به دریای مکران(عمان)،از شرق تا حدود سند و ازغرب به کرمان محدود بود. نام مکران در کتیبه‌های سومری «مکّن» ودر نوشته‌های هخامنشی «مکا» و کتیبه‌های ساسانی« مکوران»و«مِچَنیکان» است. همچنین به نامهای دیگری مانند گدروزیا، ماکای،موکای، ماکاره نه، مکران و.. در دوره های مختلف تاریخی نامیده شده است. برای نام مکران معانی مختلفی بیان شده: ساحل مکا، خانه، سکونتگاه، سرزمین باتلاق، ماه کران. مکران به علت دوری از مراکز قدرت، در طول تاریخ محل سکونت اقوام فرقه ای مانند خوارج بوده یا گروهایی که به عنوان گذرگاه به سمت هند ازآن استفاده کرده اند. مکران در حالی که یک منطقه گرم و خشک است، تنوع آب و هوایی دارد و باعث شده که زمینه تولید محصولات گرمسیری و سردسیری در آن فراهم شود.این مقاله تلاش دارد نام و و جه تسمیه مکران را همراه با شرح حدود جغرافیایی و تحولات تاریخی و اوضاع اقتصادی ، به اتکای منابع و به روش توصیفی بیان کند.