بهینه سازی زمانبندی خطوط حمل و نقل شهری (مطالعه موردی خط 213 -شهر تهران)

امروزه رشد شهرنشینی،افزایش جمعیت و به دنبال آن افزایش وسایل حمل و نقل شهری، باعث ایجاد تراکم و ترافیک گسترده ای در معابر شهری و بالطبع افزایش اتلاف وقت و صرف هزینه های سنگین برای شهروندان شده است.بدون شک مدیریت زمان برای هر فردی به ویژه در دنیای امروز یک ضرورت اجتناب ناپذیر و لازمه زندگی هدفمند و با برنامه است.سیستم حمل و نقل عمومی یکی از زیرمجموعه های حمل و نقل درون شهری است .. حمل و نقل عمومی علاوه بر افزایش ظرفیت عملکردی معابر شهری ساختاری منظم و یکپارچه را در ترددهای شهری ایجاد می کند.برنامه ریزی شبکه حمل و نقل همگانی در طرح جامع توسعه شهری دارای جایگاه ویژه ای است و این جایگاه به علت بهره وری بهینه از امکانات شهری است.در پژوهش حاضر مطالعه موردی بر روی یکی از خطوط شبکه حمل و نقل عمومی انجام شده ، نواقصی در ساختار زمان بندی این شبکه وجود داشت که باعث اتلاف وقت مسافرین میگردید و سعی بر ان شد تا زمان بندی و کارآیی این شبکه را در دو بازه زمانی پرتردد و کم حجم ترافیکی مورد بررسی قرار دهیم، ودر نهایت مدلی بهینه برای بهبود عملکرد این شبکه ارائه شد و اهداف ذکر شد.