بررسی و تحلیل طرح توسعه مجدد در شهر بانکوک (نمونه موردی بافت حاشیه نشین klong toey)

مناطق حاشیه نشین یا سکونتگاه های غیر رسمی در جوامع بشری دارای ابعاد و جوانب مثبت و منفی بسیاری می باشند و شناخت این پدیده و آگاهی از شرایط و جو حاکم بر آن ها، قابلیت برنامه ریزی برای اینگونه مناطق را بیشتر ساخته تا زمینه های حذف فرسودگی، بی عدالتی و گسست از سایر مناطق شهر را فراهم آورد و به تبع آن با بکارگیری مجموعه ای از برنامه ریزی های اصولی و راهبردی بتوانیم رشد و توسعه را در شهر معنا ببخشیم. این پژوهش می کوشد تا با نگرشی بر تجارب صورت گرفته در برخی کشورهای جهان در امر بهسازی سکونتگاه های غیر رسمی و چگونگی مداخله آن ها در این مناطق، معیارهایی جهت استفاده و حل معضل در مناطق حاشیه نشین شهری، که رو به فزونی می باشند استخراج نماید. این پروژه برای اولین بار با یک فرآیند توسعه مجدد طراحی شده است که می‌تواند با نیازها و خواسته‌های ساکنان این سکونتگاه ها تطبیق داده شود. سپس ابزارها و توصیه‌های لازم برای اجرای این فرآیند را به عنوان یک روش پیشگیرانه برای مقابله با تهدید ناشی از تخلیه فراهم آورد. از طریق تطبیق این فرآیند، شواهدی ارائه گردید که می‌توان آن را برای جوامع مختلف در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی بکار برد. هدف اصلی پروژه، مقابله با خطر تخلیه از طریق توسعه مجدد برای کمک به سکونتگاه های غیر رسمی است. فرآیند انجام پروژه در دو بخش صورت گرفته است. بخش اول، مطالعات کتابخانه ای و اسنادی که شامل مرور متون بنیاد حمایت از سکونتگاه های غیر رسمی در تایلند و مطالعه در زمینه حاشیه نشینی و راهکارهای ساماندهی این نواحی در سایر کشورهای جهان پرداخته است. بخش دوم، مشاهدات میدانی است که از طریق مصاحبه با اعضای شورای محلی و تکمیل پرسشنامه از شهروندان محله klong toey به عناصر کلیدی فرآیند توسعه مجدد در جهت ارائه پیشنهاداتی در راستای دستیابی به اهداف پروژه رسیده ایم.