بررسی ارتباط بین بحران‌های کم‌آبی، مدیریت ایمنی و بهداشت محیطی و تاثیر آن بر جامعه محلی در مناطق خشک ایران (مطالعه موردی استان خوزستان)

کم‌آبی و خشکسالی‌های پی‌درپی، به ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران، به یکی از اصلی‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی و بهداشتی تبدیل شده است. استان خوزستان به عنوان یکی از مناطق کلیدی در ایران، با مشکلات جدی در مدیریت منابع آب و تامین سلامت و بهداشت محیطی مواجه است. این پژوهش به بررسی ارتباط بین بحران‌های کم‌آبی و مدیریت ایمنی و بهداشت محیطی در جامعه محلی این استان می‌پردازد. کاهش منابع آبی، آلودگی منابع آب آشامیدنی، و کاهش دسترسی به آب سالم باعث افزایش بیماری‌های مرتبط با آب مانند اسهال و وبا در این مناطق شده است. همچنین، بحران کم‌آبی چالش‌های جدیدی را برای مدیریت ایمنی در نیروگاه‌های برق‌آبی و صنایع محلی ایجاد کرده است که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت و رفاه جامعه تاثیر می‌گذارد. این مقاله با بهره‌گیری از داده‌های آماری، پرسشنامه‌ها، و مصاحبه‌های کیفی، اثرات مستقیم و غیرمستقیم کم‌آبی بر کیفیت زندگی و سلامت افراد محلی را تحلیل کرده و راهکارهایی برای بهبود مدیریت بحران‌های آبی و ارتقای بهداشت محیطی و ایمنی پیشنهاد می‌دهد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که مدیریت بهتر منابع آبی و افزایش آگاهی عمومی درباره مصرف بهینه آب و بهداشت محیطی می‌تواند تاثیرات منفی این بحران‌ها را کاهش دهد