تعیین نیاز آبی انگور در منطقه سی سخت و اثر کاربرد کم‌آبیاری و تفاله شیرین بیان بر عملکرد و کیفیت میوه

پژوهشی دو ساله روی انگور رقم عسکری در منطقه سی‌سخت به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. فاکتور اول کم‌آبیاری و آبیاری موضعی ناحیه ریشه در چهار سطح شامل آبیاری (100، 80، 60 و 40 درصد نیاز آبی) و فاکتور دوم مالچ تفاله شیرین بیان در سه سطح شامل بدون کاربرد تفاله شیرین بیان(شاهد)، کاربرد تفاله شیرین بیان در سطح خاک سایه‌انداز تاک و ترکیب شده با خاک به عمق 40 سانتی‌متر بود. در ابتدا نیاز آبی تاک در منطقه سی‌سخت به میران 5249 متر مکعب در هکتار بر اساس نرم افزار ntewat محاسبه و سپس تیمارهای کم‌آبیاری و آبیاری موضعی ناحیه ریشه اجرا گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که کاربرد کم‌آبیاری و آبیاری موضعی و مالچ تفاله شیرین بیان تاثیر معنی داری بر میزان عملکرد و ویژگی‌های کیفی میوه انگور داشت. بیشترین میزان عملکرد تاک در تیمار کاربرد رژیم آبیاری 100 درصد نیاز آبی به مقدار 20/85 کیلوگرم در تاک مشاهده گردید که با تیمار 60 درصد نیاز آبی و کاربرد تفاله شیرین بیان تفاوت معنی داری را نشان نداد. همچنین بیشترین شاخص رسیدگی میوه انگور در تاک‌های تیمار شده با مالچ تفاله شیرین بیان (40 سانتی متر در محدوده ریشه) و کاهش نیاز آبی به میزان 80 درصد نیاز آبی در مقایسه با سایر تیمارها مشاهده گردید. بنابراین استفاده از روش های کم آبیاری (60 تا 80 درصد نیاز آبی) همچنین کاربرد تفاله شیرین بیان به میزان 40 سانتی متر در محدوده ریشه انگور توصیه میگردد.

determination of grapevine water requirements in the sisakht region and the effects of deficit irrigation and licorice-residue mulch on fruit yield and quality

in view of the droughts experienced in iran and kohgiluyeh and boyer-ahmad province over the past decade, and the need to modify agricultural water-use practices and rates, a two-year study was conducted on askari grapevine in the sisakht region. the experiment was arranged as a factorial treatment structure in a randomized complete block design with four replicates. the first factor was deficit irrigation and localized root-zone irrigation, with four irrigation levels corresponding to 100%, 80%, 60%, and 40% of crop water requirements. the second factor was licorice-residue mulch, applied at three levels: no residue (control), residue placed on the soil surface beneath the vine canopy, and residue incorporated into the soil to a depth of 40 cm. initially, grapevine water requirements in the sisakht region were estimated at 5,249 m³ ha⁻¹ using the ntewat software, after which the deficit and localized root-zone irrigation treatments were implemented. the results showed that deficit irrigation, localized root-zone irrigation, and licorice-residue mulch significantly affected grape yield and fruit-quality attributes. the highest yield, 20.85 kg vine⁻¹, was obtained under irrigation at 100% of crop water requirements; however, it did not differ significantly from the treatment receiving 60% of crop water requirements combined with licorice-residue mulch. the highest fruit maturity index was observed in vines treated with licorice-residue mulch incorporated into the root zone to a depth of 40 cm and irrigated at 80% of crop water requirements. therefore, deficit irrigation at 80–60% of crop water requirements (equivalent to approximately 4,150–3,150 m³ ha⁻¹) combined with localized root-zone irrigation and the application of licorice residue to a depth of 40 cm in the root zone may reduce irrigation-water consumption while improving grape yield and quality in vineyards.